Dom w krajobrazie kujawsko-pomorskim – Andrzej Niegrzybowski

Konkurs na opracowania projektu domu jednorodzinnego w krajobrazie kujawsko-pomorskim
w ramach projektu pn. „ Promocja odnawialnych źródeł energii oraz nowoczesnych systemów dywersyfikujących źródła i sposoby ich wykorzystania jako element ochrony środowiska przyrodniczego w województwie kujawsko-pomorskim”.


Dom w krajobrazie kujawsko-pomorskim
Autor: architekt Andrzej Niegrzybowski | FB
Projekt: 2014/15
Faza: Projekt konkursowy

 

Dom w krajobrazie kujawsko-pomorskim. Projekt: Andrzej Niegrzybowski

 

Dom w krajobrazie kujawsko-pomorskim. Projekt: Andrzej Niegrzybowski

Dom w krajobrazie kujawsko-pomorskim. Projekt: Andrzej Niegrzybowski

Dom w krajobrazie kujawsko-pomorskim. Projekt: Andrzej Niegrzybowski

Lokalizacja + kontekst


Obszar województwa kujawsko-pomorskiego był od zawsze obiektem sporów terytorialnych i strefą zmieniających się wpływów. Granice zmieniały się, a wraz z nimi warunki ekonomiczne. O wyjątkowości przestrzeni decyduje nie tyle jej genius loci co  różnorodność i przenikanie się kultur, krajobrazów, warunków do życia, przynależność terytorialna. Do tej nieokreśloności, symbiozy kulturowej odwołuje się właśnie koncepcja domu, czerpiąc inspiracje z tradycji budownictwa olęderskiego z obszaru Kujaw Nadwiślańskich, będących największym skupiskiem tej mniejszości w Polsce. Wzorem jest również budownictwo z obszaru Kujaw Garbatych, Czarnych czy Polnych. To tutaj dom kujawski odnalazłby się najlepiej. Forma jest wynikową sumy archetypów. Jednak procentowy udział każdego z nich nie jest jednoznacznie i klarownie określony. Bryła i przestrzeń czerpie i transponuje do dzisiejszych wymagań i trybu życia najistotniejsze i najbardziej wartościowe ze swojego punktu widzenia rozwiązania. Całość summa summarum tworzy prostą i zwartą kompozycję zatopioną w krajobrazie Kujaw.  Dom zlokalizowany jest na obszarze dawnego zaboru pruskiego z powszechnym na tym obszarze budulcem – cegłą.

Układ funkcjonalny


Punktem wyjścia dla pomysłu na dom kujawski jest prostota i przejrzystość planu. Pojęcia, które można z nim powiązać, to układ jednotraktowy, typ wąskofrontowy i układ amfiladowy. Pomysł opiera się, zgodnie z kujawską i olęderską tradycją, na zorganizowaniu rzutu wokół centralnie zaprojektowanej sieni kuchennej, stanowiącej z jednej strony źródło ciepła dzięki umiejscowionemu tu kominkowi, z drugiej domowy węzeł komunikacyjny, jadalnię i tym samym serce domu. Salon (izba paradna) zlokalizowany jest w najlepiej oświetlonej części domu z bezpośrednim dostępem do ogrodu. Kuchnia zlokalizowana w pobliżu wejścia umożliwia, poprzez duże okno, kontakt wzrokowy zarówno z ogrodem warzywnym, sadem jak i podjazdem. W symetrii planu odszukać można schemat rzutu tradycyjnej kujawskiej stodoły z częścią centralną, jadalnią (klepisko) i pomieszczeniami sąsiednimi, czyli kuchnią (pierwsza sąsieka) i salonem (druga). Do serca domu wchodzimy przez wiatrołap (sień frontowa), który prowadzi również do gościnnej łazienki i garderoby. Jadalnia z otwartym sufitem, sięgającym świetlika dachowego, przypomina nieco wnętrze obszernego komina butelkowego lub sztagowego. Otwarcie umożliwia dystrybucję ciepła z kominka zimą i naturalną, grawitacyjną wentylację w okresie letnim. Kuchnia, jadalnia i salon tworzą układ amfiladowy, a przestrzeń, płynąc ku salonowi, zmienia swój kształt i wysokość hierarchizując wnętrze. Rezygnacja z garażu, stanowiącego część bryły i obrysu parteru, umożliwiła rozplanowanie wszystkich „dziennych” funkcji w planie przyziemia, usprawniając tym samym funkcjonowanie domu. Zabieg ten pozwolił dokonać wyraźnego podziału na sacrum i profanum.  Parter to domowe profanum, część półotwarta, dostępna dla gości. Piętro wraz z sypialniami i łazienką to sacrum domu. Podobnie jak parter, piętro powtarza układ amfiladowy pomieszczeń. Dwie obszerne sypialnie doświetlone są dużymi, szczytowymi oknami. Wnętrze chroni ażurowy, perforowany szczyt. Dzięki niemu gra światła i cienia przypomina nieco oświetlone poprzez szczeliny, wentylowane poddasza starych chat czy wnętrza stodół. Centralnie umiejscowiona łazienka oferuje możliwość wglądu do jadalni poprzez dymioną przeszkloną ścianę. Łazienka, dzięki świetlikom dachowym, posiada również naturalne oświetlenie. Prosty plan umożliwia szereg jego modyfikacji. Na potrzeby projektu przyjęto, że użytkownikami domu będzie rodzina „2+1”, tj. rodzice z dzieckiem.

Zaprojektowany plan umożliwia stworzenie przestrzeni dla modelu „2+2” bez większych korekt (jedna z sypialni byłaby wspólna dla dwojga dzieci lub zostałaby podzielona na dwie mniejsze). Jeśli dom byłby przestrzenią dla rodziny dwupokoleniowej, funkcję można podzielić tak, że parter stanowiłby jedną jednostkę mieszkalną z własną sypialnią (w miejscu kuchni), kuchnią i jadalnią (w miejscu jadalni) i salonem usytuowanym jak dotychczas. Przestrzeń ta pozbawiona barier architektonicznych mogłaby pełnić funkcję obecnej w architekturze i tradycji olęderskiej izby starków. Z tą jednak różnicą, iż część tej powierzchni (jadalnia) byłaby wspólna, a parter nie stanowiłby, w odróżnieniu od wzoru, przestrzeni zdegradowanej w hierarchii ważności. Piętro umożliwia przekształcenie go w drugą jednostkę mieszkalną z własną kuchnią łączoną z jadalnią (zamiast jednej z sypialni) oraz pokojem/salonem (zamiast drugiej). Otwarcie oraz zabiegowa forma schodów, jak również sposób rozplanowania pomieszczeń dają możliwość montażu szybów windowych dla ewentualnych niepełnosprawnych mieszkańców domu. Z windy byłby wówczas bezpośredni dostęp do obu sypialni (gdyby kabina poruszała się w obrysie jadalni) lub korytarza (w przypadku zamontowania jej przy schodach). Pomieszczenia: garderoba zlokalizowana przy wejściu lub pomieszczenie gospodarcze pod schodami, w razie potrzeby może być wyposażone w niezależne wejście z zewnątrz budynku i służyć jako mały, przydomowy warsztat (z lub bez możliwości przejścia do wnętrza domu).

 

Dom w krajobrazie kujawsko-pomorskim. Projekt: Andrzej Niegrzybowski

Dom w krajobrazie kujawsko-pomorskim. Projekt: Andrzej Niegrzybowski

Dom w krajobrazie kujawsko-pomorskim. Projekt: Andrzej Niegrzybowski




Forma + materiał + kolor


Skromność, oszczędność, prostota, banalność i oczywistość detali architektonicznych. Cechy te projektowany budynek stara się traktować jako cechy własne, podobnie jak historyczne, regionalne budownictwo Kujaw. Bryła budynku w sposób niebezpośredni nawiązuje do charakterystycznych elementów, form, cech materiałów używanych na tym obszarze. Przy pomocy wysublimowanych i niedosłownych cytatów czy sugestii jedynie, prowokuje do poszukiwania właściwego odniesienia, inspiracji.

Odbiegająca nieznacznie od archetypu bryła, rozrzeźbiona z jednej strony, sugeruje swoim obrysem i kształtem odwołania do dachów z trzciny, przycinanych prostopadle do źdźbeł zarówno przy okapie jak i kalenicy. Z drugiej zaś strony nawiązuje do szczytowych podcieni podpartych w narożniku. Forma wynika równocześnie z charakterystyki użytego materiału. Kąty, pod którymi elementy łączą się, czy to w kalenicy czy w okolicy okapu są kątami prostymi. Wyniesienie bryły, widoczny postument, to inna forma dębowej belki podwalinowej. Usypana przy wejściu i tarasie ziemia to z kolei element przypominający olęderską terpę oraz sposób na brak barier architektonicznych. Monochromatyczność i pozbycie się temperatury koloru materiału to niejako transpozycja rozwiązań typowych na Kujawach, gdzie obiekty często wykonywane były z jednego rodzaju materiału, choć niekoniecznie z jednego jego gatunku. Natura, warunki atmosferyczne na przestrzeni miesięcy i lat sprowadzały barwę i nasycenie do wspólnego mianownika. Wspomniane podcienie i nawisy spełniają też inną funkcję: wystawka podcieniowa w salonie w okresie letnim zapewnia zacienienie; w zimie zaś, dzięki ścięciu nawisu, umożliwia promieniom słonecznym głębszą penetrację wnętrza. Podcień frontowy natomiast, akcentując wejście, zapewnia równocześnie ochronę przed warunkami atmosferycznymi. Forma nacięć wieńczących przewody kominowe i wentylacyjne przypomina wróble. Okna z kolei, zgodnie z tradycją, montowane są, patrząc od zewnątrz, w lico ścian. Ich wyraźny obrys, drewniane obramienie widoczne jest dokładniej od wewnątrz. Drzwi wejściowe i wewnętrzne z wiatrołapu do sieni kuchennej swoją formą i zasadą działania przypominają proste, stare rozwiązanie: wrota na biegunach. Wspomniana wyżej monochromatyczność i rezygnacja z temperatury kolorów drewna i bielonej cegły to sposób na integrację bryły budynku z krajobrazem. O wyborze budulca  zdecydowały po części czynniki ekonomiczne. Materiał rozbiórkowy jest wbrew powszechnemu mniemaniu łatwo dostępny, a jego cena niższa niż cena cegły nowej.

Kolejna jego zaleta to wykorzystanie, recycling materiału przeznaczonego do zniszczenia, a zatem ograniczenie szkodliwości procesu budowlanego. Sposób układania (wątek krzyżowy) pozwala na wykorzystanie przy budowie również cegieł uszkodzonych. Podkreślić należy wartość niematerialną budulca rodzimego, niejako przywróconego do życia, do utraconej wcześniej funkcji. Dodatkowo argumentem przemawiającym za wyborem materiału jest jego kujawska historia. Szczególnie w granicach Zaboru Pruskiego  cegła była materiałem powszechnie stosowanym i łatwo dostępnym. Materiał ten popularny jest również współcześnie. Kryterium dostępności od zawsze przecież decydowało przy wyborze budulca. Wewnątrz dominują naturalne odcienie materiałów: drewna, cegły rozbiórkowej. Są też elementy barwione. Zestawienie to charakteryzuje się dużym kontrastem. Subtelna granica pomiędzy wnętrzem a zewnętrzem to różnica temperaturowa między materiałem poszarzałym, wtapiającym się w krajobraz, a tym o naturalnej barwie, której niejako obrońcą jest wnętrze domu. Faktura powierzchni bezpośrednio wynika z charakterystyki materiału.  Zgodnie z tradycją olęderską, pomieszczenia i ich hierarchię podkreśla materiał, z jakiego wykonana jest posadzka. Salon i kuchnię zdobi rysunek cegły rozbiórkowej. Sień, pomieszczenie centralne i najważniejsze w całym domu, wykończone jest drewnem. Na ścianach wnętrz i na suficie dominuje biel. Kolor to posadzka, meble i dekoracje.

Elewacje domu, poza wspomnianym wyżej rozrzeźbieniem, urozmaicone są dwuwymiarowymi wzorami, mozaikami przypominającymi ze względu na lokalizację i kierunek ułożenia zdobnicze szczyty domów wypełnione wzorem jodełki uformowanym z desek elewacyjnych. Materiał umożliwia także uzyskanie perforacji w szczytach. Ogranicza ona nadmierne nasłonecznienie sypialni zlokalizowanych na piętrze. W bryle budynku widoczna jest symetria odzwierciedlająca plan parteru i piętra. Akcentem zaś jest wyniesiona sień kuchenna z klatką schodową i łazienką na piętrze, zrównana z kalenicą, zastępująca tradycyjny akcent w postaci komina butelkowego, sztagowego czy słupa kominowego. Dynamizmu całości nadają odstępstwa od tejże symetrii.

 

Dom w krajobrazie kujawsko-pomorskim. Projekt: Andrzej Niegrzybowski

Dom w krajobrazie kujawsko-pomorskim. Projekt: Andrzej Niegrzybowski

Dom w krajobrazie kujawsko-pomorskim. Projekt: Andrzej Niegrzybowski

Konstrukcja


Dom zaprojektowano jako budynek parterowy z poddaszem użytkowym, niepodpiwniczony. Technologia wykonania:  ściany nośne trójwarstwowe z bloczków POROTHERM 25 Profi lub P+W na zaprawie ciepłochronnej marki 5Mpa i w razie konieczności żelbetowe. Stropy żelbetowe, monolityczne grubości 15cm z wypełniaczem zmniejszającym ich ciężar oraz zużycie cementu w postaci granulatu PERLIT EP-400. Nadproża i podciągi, w miarę możliwości, prefabrykowane. Dach – konstrukcja drewniana, prefabrykowana lub wykonywana „na budowie”, w układzie jętkowym z drewna sosnowego, impregnowanego próżniowo, klasy C27, wentylowany z pokryciem ceglanym (cegły cięte) lub  z impregnowanych płytek ceramicznych przypominających cegłę. Schody w lekkiej, drewnianej lub stalowej konstrukcji. Fundamenty – ławy żelbetowe. Izolację ścian stanowi wełna mineralna, prasowana lub styropian o grubości 15cm (λ<0.04). Warstwę cegły elewacyjnej od izolacji termicznej oddziela szczelina wentylacyjna grubości 3cm. Dach izolowany jest membraną TYVEK, model Du Pont Air Guard Reflective lub Du Pont Tyvek Solid Silver, ułożoną na poszyciu z impregnowanych płyt OSB, sklejki szkutniczej lub na deskowaniu z desek rozbiórkowych (np. szalunkowych). Pomiędzy krokwiami i pod nimi natomiast izolację stanowi prasowana wełna mineralna ROCKWOOL Multirock Roll, Megarock Plus lub Toprock o grubości 25-30cm, zabezpieczona folią paroizolacyjną  ROCKWOOL. Skosy wykończone będą barwionymi płytami ze sklejki sosnowej, jesionowej lub dębowej. Posadzka wykonana zostanie na warstwie frakcjowanego żwiru w postaci płyty żelbetowej z wypełnieniem granulatem typu PERLIT EP-400, następnie izolowany będzie w systemie DOW (d>18cm) lub styropianem typu FSB 100-200, grubości d>2x10cm, dalej folią PE i warstwą stanowiącą podstawę dla wykończenia posadzki, tj jastrychem cementowym z wypełnieniem granulatem PERLIT.

 

Dom w krajobrazie kujawsko-pomorskim. Projekt: Andrzej Niegrzybowski

Dom w krajobrazie kujawsko-pomorskim. Projekt: Andrzej Niegrzybowski

Dom w krajobrazie kujawsko-pomorskim. Projekt: Andrzej Niegrzybowski

Dom w krajobrazie kujawsko-pomorskim. Projekt: Andrzej Niegrzybowski

Dom w krajobrazie kujawsko-pomorskim. Projekt: Andrzej Niegrzybowski

Dom w krajobrazie kujawsko-pomorskim. Projekt: Andrzej Niegrzybowski

Dom w krajobrazie kujawsko-pomorskim. Projekt: Andrzej Niegrzybowski

Dom w krajobrazie kujawsko-pomorskim. Projekt: Andrzej Niegrzybowski

Dom w krajobrazie kujawsko-pomorskim. Projekt: Andrzej Niegrzybowski

Dom w krajobrazie kujawsko-pomorskim. Projekt: Andrzej Niegrzybowski

Ekologia + ekonomia


Problematyka poszanowania krajobrazu, środowiska przyrodniczego oraz względy ekonomiczne stanowią najważniejsze wytyczne projektowe koncepcji. Wyrazem tego jest planowanie kompleksowe, rozpoczynające się od pomysłu na zespół budynków, planu założenia i określenia wspólnoty i ram jej funkcjonowania. Projektowany zespół gospodarstw zorganizowany jest na planie owalnicy, a pojedyncze gospodarstwa składają się z modułów. Ich ilość zależna jest od wielkości i potrzeb danego gospodarstwa. Dzięki modularności i ograniczeniu powierzchni zabudowanej na działce układ pozwala na jego dowolną modyfikację: od zespołu gospodarstw aż po osiedle domów jednorodzinnych. Oszczędność ta jednocześnie ogranicza rozmiar pojedynczego modułu bez straty jakości i gabarytów przestrzeni otaczającej sam budynek. Wspomniana owalnica, powiązana z założeniem istnienia wspólnoty, pozwala na ograniczenie kosztów budowy poszczególnych budynków choćby na etapie prac ziemnych. Ziemia z wykopów może służyć usypaniu wzniesienia. Powstanie tym samym terpa wewnątrz owalnicy. Dodatkowo możliwe jest współdzielenie kosztów wzniesienia  i eksploatacji elektrowni wiatrowej. Samo założenie ma funkcję odmienną od swoich historycznych poprzedników. Zamiast stanowić wyłom i początek działalności osadniczej w niezagospodarowanej, naturalnej przestrzeni, tym razem bierze pod opiekę jej ocalałe, lecz zapomniane fragmenty. Zagubiony w krajobrazie zagajnik staje się sercem i centrum owalnicy. Dom charakteryzuje szereg cech i parametrów wpływających na poszanowanie środowiska i ekonomię, są nimi:

– prosta, zwarta bryła o przegrodach zewnętrznych charakteryzujących się niskimi współczynnikami przenikania ciepła (ściany trójwarstwowej U<0,18W/m2K, dach U<0,13W/m2K lub U<0,12W/m2K przy np. zastosowaniu izolacji ROCKWOOL Toprock Super o grubości warstwy 2x15cm);
– solidne, trwałe materiały służące do budowy podniosą koszt budowy, zwrócą się jednak w dłuższej perspektywie czasu za sprawą oszczędności w trakcie eksploatacji;
– orientacja budynku względem stron świata – otwory okienne na nasłonecznionych elewacjach budynku;
– okna ze szkleniem dwukomorowym, ciepłochronne typu Effector Therm Effect {U<(0,5÷1,0)W/m2K} lub trzykomorowe, także ciepłochronne typu Effector Therm Effect (U<0,4W/m2K), w większości stałe, nie otwierane celem ograniczenia kosztów z możliwością napowietrzania wnętrza domu (prosta forma i konstrukcja okna umożliwiają wykonanie ramy i opaski lokalnie);
– budulcem domu w możliwie jak największym procencie będą materiały z rozbiórki (cegła elewacyjna, wewnątrz, kruszywo, drewno etc.), pozostałe zaś ogólnodostępne;
– ograniczenie ilości materiałów, których produkcja jest szkodliwa dla środowiska, na przykład dodawanie do betonu dodatków zmniejszających ilość cementu i wagę stropu (dodatek np. PERLIT EP-400), tynki gipsowe zamiast cementowo-wapiennych, łączenie pustaków przy pomocy kleju a nie zaprawy, w miarę możliwości używanie frakcjowanego gruntu rodzimego;
– tradycyjny sposób budowania (łatwość znalezienia specjalistów, możliwość samodzielnego wykonania większości prac budowlanych);
– ograniczenie prac ziemnych – budynek niepodpiwniczony, ziemia wykorzystana do mikroniwelacji oraz usypania terpy wewnątrz owalnicy, brak zjazdów czy podjazdów do garażu;
– garaż jako element prefabrykowany (np. Cardock). Pozwala to na lepsze rozplanowanie parteru domu i ograniczenie powierzchni zabudowanej na działce (dach może służyć za dodatkowe miejsca postojowe, nie wymaga też wznoszenia dodatkowej kubatury w lub obok budynku mieszkalnego);
– podstawowy system ogrzewania w postaci rozwiązania „Ściennej Bariery Termicznej” stanowiącej 3-5% ogólnych kosztów budowy (prosta obsługa, wykonanie i eksploatacja) uzupełniony kominkiem z płaszczem wodnym;
– ciepła woda w okresie letnim pochodzi z kolektorów słonecznych zlokalizowanych na dachu (dodatkowo bojler wspomaga płaszcz wodny kominka i grzałka elektryczna);
– energia elektryczna pochodząca z wzniesionych w ramach wspólnoty pionowych siłowni wiatrowych, wysokowydajnego rozwiązania o stopie zwrotu na poziomie 5-7 lat, wydajności 40-70%, niskiej prędkości startu (1m/s) i łatwości wykonania (uproszczona procedura) oraz znikomej szkodliwości dla środowiska i człowieka. Instalacja wymagająca największych jednostkowych nakładów pieniężnych wykonana zostanie w ramach wspólnoty ograniczając tym samym wkład jednostkowy, zmniejszając łączny koszt budowy domu;
– forma i plan umożliwiający zastosowanie grawitacyjnej wentylacji w okresie letnim, a w okresie zimowym dystrybucję ciepła pochodzącego z centralnie umiejscowionego kominka (w obu przypadkach praktycznie bez dodatkowych kosztów, bez potrzeby dodatkowych instalacji);
– możliwie jak największe wykorzystanie naturalnego światła do oświetlenia wnętrz, oświetlenie uzupełniające w technologii LED;
– wykorzystanie wody opadowej do pielęgnacji ogrodu lub w celach gospodarczych – pranie, toaleta.

W zależności od zamożności inwestora (lub wspólnoty), możliwe jest uzupełnienie rozwiązania bazowego o:
– zbiornik na odpady organiczne, kompostownik zlokalizowany np. w sadzie (szczelnie zamknięty pojemnik tzw. „strawnik”, pojemnik na bokashi lub skrzynka dla dżdżownic kalifornijskich na resztki żywności oraz kompostownik tradycyjny dla odpadów miękkich organicznych, papieru/kartonów, obierek warzywnych, etc.);
– termoaktywne stropy;
– system inteligentnego domu ograniczający zużycie mediów i podnoszący komfort użytkowania;
– odzysk ciepła wywiewanego (wraz np. z instalacją wymuszonego obiegu powietrza, rekuperacją);
– zbiornik z przydomową biooczyszczalnią (osadnik z drenażem rozprowadzającym);
– panele fotowoltaiczne, wspólne lub indywidualne, w postaci paneli na dachu lub specjalnego szkła w świetlikach dachowych;
– układ chłodzenia powietrza – instalacja z czerpnią i przewodami poprowadzonymi pod dnem zbiornika wodnego, doprowadzona następnie do poszczególnych domów;
– przekształcenie czy uzupełnienie pionowych siłowni wiatrowych wraz z towarzyszącą infrastrukturą w elektrownię hydro-powietrzną, przy wykorzystaniu projektowanego zbiornika wodnego lub instalacji niezależnej, szczytowo-pompowej;
– wspólna instalacja paneli fotowoltaicznych uzupełniająca pracę pionowych siłowni wiatrowych.

Dom w krajobrazie kujawsko-pomorskim. Projekt: Andrzej Niegrzybowski

Dom w krajobrazie kujawsko-pomorskim. Projekt: Andrzej Niegrzybowski

Dom w krajobrazie kujawsko-pomorskim. Projekt: Andrzej Niegrzybowski

Dane


Powierzchnia działki (jeden moduł): 841,80 m2;
Powierzchnia zabudowy: 126,00 m2;(czyli 15% pow. działki);
Powierzchnia utwardzona (tj. podjazd i strop garażu podziemnego wykończony frakcjowanym żwirem, chodnik z płyt układanych w odstępach i podstawa obiektu gospodarczego – śmietnika): 104,88 m2;
Powierzchnia biologicznie czynna (trawnik, sad, ogród etc.): 610,92 m2 (czyli 73% powierzchni działki);
Powierzchnia użytkowa parteru: 88,61 m2; powierzchnia użytkowa piętra: 53,25 m2 (na piętrze liczona >1,9 m); powierzchnia użytkowa łącznie: 141,86 m2 (co daje współczynnik intensywności zabudowy <0,2);
Kubatura: 462,08 m3;
Wysokość liczona do kalenicy dachu H=7,9 m przy liczbie kondygnacji 1,5 k (parter z poddaszem użytkowym).

 

Dom w krajobrazie kujawsko-pomorskim. Projekt: Andrzej Niegrzybowski

Dom w krajobrazie kujawsko-pomorskim. Projekt: Andrzej Niegrzybowski

Dom w krajobrazie kujawsko-pomorskim. Projekt: Andrzej Niegrzybowski

Dom w krajobrazie kujawsko-pomorskim. Projekt: Andrzej Niegrzybowski


Zobacz: 10 najciekawszych domów jednorodzinnych 2014 roku!

Zobacz również:

Komentarze na temat “Dom w krajobrazie kujawsko-pomorskim – Andrzej Niegrzybowski”

  1. Paweł napisał(a):

    Przepiękne połączenie tradycji z nowoczesnością, wielki szacunek.

  2. Adam K napisał(a):

    fajnie wygląda ta pusta przestrzeń doświetlająca wnętrze.
    a jeśli mam się przyczepić do czegoś to schody na wizce trochę przeskalowane wyszły ;p

    1. anie napisał(a):

      Czeski błąd. Człowiek patrzy i nie widzi a później wstyd.

Dodaj komentarz

Na portalu Archinea prezentujemy projekty nowoczesnych domów, inspirujące wnętrza oraz najciekawsze projetkty polskich architektów.