Ściany zewnętrzne domu w Walencji nie posiadają belek i słupów konstrukcyjnych, a nad przeszkleniem zawieszony jest ogromny dach w kształcie litery „T”. Ta stanowiąca wyzwanie konstrukcja pozwoliła na uwolnienie od ścian przestrzeni w budynku, zacierając granicę między wewnętrzną a zewnętrzną przestrzenią malowniczo położonego domu.
HOFMANN HOUSE
Projekt: Fran Silvestre Arquitectos
Zespół: Dyrektor zarządzający: Fran Silvestre i Estefanía Soriano
Współpraca: Architekci: Fran Ayala, Pablo Camarasa, Sandra Insa, Sevak Asatrián, Ricardo Candela, David Sastre, Vicente Picó, Rubén March, Jose Manuel Arnao, Rosa Juanes, Gemma Aparicio, Juan Martinez, Paz Garcia-España, Daniel Uribe, Javier Briones, Ángel Pérez, Tomás Villa, Sergio Tórtola, Marta Escribano, Phoebe Harrison, Daniel Yacopino
Kierownik finansowy: Ana de Pablo
Komunikacja: Sara Atienza
Konstrukcja: Construcciones Francés
Lokalizacja: Walencja, Hiszpania
Powierzchnia zabudowy: 350 m2
Zdjęcia: FG + SG. Ultimas Reportagens. Fernando Guerra
Nieskazitelnie biały, minimalistyczny dom w Walencji
Pejzaż otoczony ogrodami, duża i podłużna działka z otwarciem widokowym na morze i przyjemną bryzą, to szczęśliwy punkt wyjścia dla tej opowieści.
Na projekt niezwykłego domu w Walencji składają się trzy elementy. Dach w kształcie przewróconej litery „T”, tworzy strukturę, pod którą znajduje się przestrzeń użytkowa. Jego geometria pozwala na doświadczenie bliskości morza jednocześnie chroniąc przed spojrzeniami innych i izolując budynek od sąsiadów. Pomaga kontrolować południowe promienie słoneczne latem, jednocześnie przepuszczając je zimą. Dach pełni także funkcję tarasu, na którym mieszkańcy mogą spędzać czas w ciepłe dni. Z jego powierzchni roztacza się rozległy widok na kompozycję działki i niezwykły krajobraz.
Wolnostojąca zabudowa kuchni mieści konstrukcję oraz rozdziela przestrzeń otwierając różne możliwości w sposobie wykorzystania przestrzeni i poruszania się po niej. Pokój dzienny zadaszony jest wspornikowo, co pozwala na aranżację wnętrza tworzącą ciągłość kompozycyjną z otoczeniem. Wewnętrzny rdzeń budynku zawiera pomieszczenia mokre i ogranicza skalę następnej strefy sypialnianej, która znajduje się w zacisznej części ogrodu. W narożnej części budynku znajduje się gabinet, który otwiera się na najpiękniejsze widoki.
Te dwa elementy – dach i wolnostojąca zabudowa – osadzone zostały na kamiennej podstawie z pomieszczeniami pomocniczymi. Przestrzenie są dostosowane do naturalnego spadku i ukształtowania terenu.
Interpretacja powierzchni mieszkalnej jako struktury powstałej z tego samego kamienia naturalnego, który występuje na powierzchni działki, znacząco łagodzi skalę obiektu. Na tej samej zasadzie na działce została osadzona część sypialna, tworząc zacienione tarasy, na których można cieszyć się świeżym powietrzem.
Wyraźnie zarysowany kształt budynku na rzucie kwadratu, zawiera szeroki zakres funkcji na zwartej powierzchni. Klatka schodowa i wewnętrzne atrium rozdzielają i nadają priorytety poszczególnym przestrzeniom, otwierając przy tym wnętrza domu na ogród.
