Ostro zarysowana sylwetka budynków The Iceberg z 11 białymi szczytami jest znaczącym dodatkiem do panoramy Aarhus – zarówno od strony lądu, jak i morza. Projekt jest zlokalizowany w doskonałym miejscu na najbardziej wysuniętym froncie portu w nowej dzielnicy Aarhus East i składa się z 208 apartamentów. Podobnie jak wiele innych przemysłowych obszarów portowych, dawny port kontenerowy w Aarhus przekształca się w tętniącą życiem nową dzielnicę z różnymi funkcjami – mieszkaniami, instytucjami edukacyjnymi, biurami, handlem detalicznym, sportem i rekreacją. Iceberg jest jednym z pierwszych ukończonych projektów na obszarze, który w przyszłości będzie zamieszkiwany przez 7 000 mieszkańców, oferując 12 000 miejsc pracy. Jego łączna powierzchnia wynosząca 800 000 m2 sprawia, że jest to jedno z największych w Europie osiedli portowych. Innowacyjny kompleks stworzyli architekci z pracowni CEBRA, JDS, SeARCH, Louis Paillard.
The Iceberg
Lokalizacja: Mariane Thomsens Gade, Aarhus, DK
Architektura: CEBRA, JDS, SeARCH, Louis Paillard
Inżynieria: Tækker, Hamiconsult
Wykonawca: NCC
Klient: PensionDanmark
Powierzchnia działki: 8.000 m2
Powierzchnia podłogi: 22.000 m²
Zdjęcia: Mikkel Frost, CEBRA
The Iceberg
Racjonalne Podejście i niezwykła architektura
Ambicją zespołu architektów i punktem wyjścia dla charakterystycznego projektu nie było ani stworzenie kultowej formy, ani stworzenie budynku, który wygląda jak góra lodowa. Zamiast tego projekt wywodzi się z bardzo racjonalnych rozważań i klasycznych walorów architektonicznych. Inspiracja dla zespołu koncepcji Iceberg pochodziła przede wszystkim z niezwykłej lokalizacji ze spektakularnymi widokami na zatokę. Tak więc pozornie prostym zadaniem była maksymalizacja widoków i warunków nasłonecznienia dla każdego z mieszkań, przy jednoczesnym poszanowaniu śródlądowego kontekstu miejskiego. Dzięki odwróceniu dobrze znanych elementów architektonicznych i połączeniu ich na różne sposoby, te racjonalne podstawowe względy doprowadziły do powstania niezwykłego i przyszłościowego kompleksu mieszkalnego.
Aby uzyskać pozytywne cechy w całym kompleksie, zespół projektowy musiał stawić czoła ograniczeniom narzuconym przez plan dzielnicy, w tym wymaganej dużej gęstości zabudowy i stosunkowo niskiej dopuszczalnej wysokości zabudowy. Zamiast podążać za całościowym planem, w którym dominowały tradycyjne zamknięte bloki z centralnymi dziedzińcami, kompleks The Iceberg zostało zaplanowany w formie czterech skrzydeł w kształcie litery L, gdzie przestrzenie pomiędzy nimi otwierają się w kierunku wody. W celu uzyskania optymalnych warunków naturalnego nasłonecznienia oraz widoków na zatokę, ustawione pod kątem bryły budynków zostały przecięte postrzępionymi liniami. Pozostając znacznie poniżej limitu wysokości w wielu punktach i przekraczając go w innych, architektom udało się utrzymać średnią wysokość projektu w dopuszczalnych granicach.
Dachy wznoszą się i opadają w szczyty i doliny, które tworzą wizualne przejścia przez poszczególne bryły – niczym pływające góry lodowe, które nieustannie odbijają wzrok. Dzięki temu nawet mieszkańcy tylnego skrzydła mogą cieszyć się widokiem i naturalnym światłem. Zasada podziału każdego budynku na szczyty i doliny przyczyniła się do dostosowania skali kubatury budynku zarówno do otoczenia, jak i przestrzeni wewnętrznych. Zamiast być postrzeganym jako blok zwracający się do wewnątrz, kompleks funkcjonuje jako otwarta, ekstrawertyczna struktura, budująca architektoniczny urok.
W wybranych obszarach bryła budynku zbliża się do poziomu ulicy, aby stworzyć portowy charakter i skalę, które będą współgrały z przyszłą nadmorską promenadą i przestrzeniami publicznymi. W innych miejscach jego struktura została wyciągnięta w górę, aby nadać kompleksowi bardziej miejskie cechy, które są zorientowane na miasto i lądowych sąsiadów. Miasto i port spotykają się w jednym wspólnym punkcie.
Różnorodność społeczna
Zróżnicowane i spektakularne formy, które wywodzą się z tego prostego algorytmu, spowodowały złożoność przestrzenną, która umożliwiła dopasowanie różnych typów mieszkań w obrębie kompleksu – geometria zewnętrzna zmienia się w górę w całym budynku, a w konsekwencji także od jednego mieszkania do drugiego, zawierając lokale o powierzchniach od 55 do aż 227 m2, w tym dwupiętrowe apartamenty, niedrogie mniejsze mieszkania oraz ekskluzywne penthouse’y w szczytach.
Różnorodność rezydencji z różnymi balkonami, kształtami i orientacjami, a także połączenie mieszkań własnościowych i wynajmowanych ma na celu stworzenie zróżnicowanej przestrzeni, która tworzy tętniącą życiem społeczność lokalną. Kompleks budynków staje się dzielnicą, a nie tylko szeregiem mieszkań i bloków.
