Kawiarnia Harudot Khao Yai zlokalizowana jest na pochyłej działce opadającej w kierunku rozległego zbiornika wodnego i otwierającej się na krajobraz regionu Khao Yai. Architekci z biura IDIN Architects dostrzegli potencjał tego miejsca nie tylko jako celu odwiedzin samej kawiarni, ale również jako punktu widokowego — dostępnego niezależnie dla przechodniów, bez konieczności wchodzenia do wnętrza lokalu. Ukształtowanie terenu i forma budynku czerpią inspirację z Kirigami — japońskiej sztuki cięcia i składania papieru.
Kawiarnia HARUDOT KHAOYAI
Lokalizacja: Nakorn Ratchasima, Tajlandia
Właściciel: V N P F&B SERVICE CO., LTD.
Architektura i wnętrza: IDIN Architects
Architektura krajobrazu: Shma Company Limited
Powierzchnia użytkowa: 876m2
Zdjęcia: DOF Sky | Ground
HARUDOT KHAOYAI
Koncepcja projektu zrodziła się z potrzeby wyniesienia platformy widokowej i udostępnienia krajobrazu także osobom korzystającym z przestrzeni zewnętrznej — tak, jakby powierzchnia terenu została przecięta, uniesiona i wysunięta w stronę rozległej panoramy. Idea Kirigami została przełożona na język architektury poprzez potraktowanie terenu jak jednej płaszczyzny, która zostaje nacięta, uniesiona i złożona, tworząc wielowarstwową strukturę przestrzenną. Gesty te definiują zarówno przestrzeń publiczną, gdzie odwiedzający mogą zatrzymać się, by podziwiać widok, jak i bardziej kameralne strefy kawiarni, otwierające się bezpośrednio na zbiornik wodny i otaczające góry.
Proces projektowy rozpoczął się od „cięcia” w terenie, po którym nastąpiło uniesienie fragmentu gruntu, tworzącego sztuczne wzniesienie połączone z poziomem drogi. Wzdłuż jego krawędzi poprowadzono schody stanowiące publiczną drogę, umożliwiającą wejście na punkt widokowy bez konieczności przechodzenia przez kawiarnię. Następnie projekt „zagłębia” poziome płaszczyzny w strukturze ziemi, kształtując wnętrza recepcji i strefy kawiarni. Pojedyncze wejście prowadzi odwiedzających do środka, stopniowo odsłaniając najbardziej spektakularny widok. Sekwencja złożonych płaszczyzn tworzy różnorodne przestrzenie zewnętrzne, półotwarte i wewnętrzne, płynnie łącząc powierzchnie poziome i pionowe w jedno ciągłe doświadczenie przestrzenne — od wnętrz, przez tarasy, aż po dach, który stapia się z naturalnym krajobrazem Khao Yai.
Ze względu na podwójną funkcję — zarówno architektury, jak i konstrukcji oporowej — budynek wykonano głównie z betonu, którego powierzchnie pozostawiono w stanie surowym, eksponując autentyczność materiału. Zgodnie z zaangażowaniem Nana Coffee Roasters w działania proekologiczne, projekt stał się pilotażowym przykładem zastosowania niskoemisyjnego betonu z gliną w składzie. Takie rozwiązanie pozwoliło ograniczyć emisję dwutlenku węgla nawet o 38%. Uzyskany beton posiada naturalny, gliniany odcień — miękki, ciepły i przywodzący na myśl ziarna kawy. W świetle dziennym powierzchnia subtelnie przechodzi w różowawe tony, przywołując skojarzenia z kwitnącą wiosną wiśnią — poetyckim odniesieniem do słowa Haru, oznaczającego po japońsku „wiosnę”.
Betonowe powierzchnie dodatkowo wzbogacono poprzez zestawienie ryflowanych faktur z miejscowo odkuwanymi fragmentami, odsłaniającymi strukturę kruszywa, skontrastowanymi z gładkimi, tynkowanymi ścianami. Program funkcjonalny kawiarni został zorganizowany tak, aby około 70% powierzchni stanowiły przestrzenie zewnętrzne, a 30% — wnętrza, co podkreśla bezpośrednią relację użytkowników z otaczającym krajobrazem.
Elementy wystroju wnętrza kontynuują język cięcia i składania: posadzki unoszą się, przechodząc w ekspozycje ziaren kawy, okrągłe wycięcia transformują się w spiralne klatki schodowe, a powierzchnie z płukanego kamienia unoszą się, tworząc długie lady. Wszystkie te elementy budują spójną narrację architektoniczną, w której materiał, faktura i funkcja wynikają z tego samego aktu cięcia, składania i unoszenia terenu — tworząc architekturę, która łączy ludzi, miejsce i doświadczenie w jedną, wielowymiarową opowieść przestrzenną.
