Hacienda Wabi to kompleks apartamentowy zanurzony w meksykańskiej dżungli, harmonijnie wtopiony w otaczającą przyrodę. Zaprojektowany przez pracownię RA! obiekt tworzą liczne tarasy i kaskadowo rozmieszczone bryły połączone schodami. Inspiracją dla projektu była estetyka starych regionalnych zabudowań, pokazująca upływ czasu i przypominające dawne lokalne osady.
Hacienda Wabi
Architektura: RA!
Lokalizacja: Tulúm, Quintana Roo, México
Zespół projektowy: RA!: Pedro Ramírez de Aguilar, Santiago Sierra, Cristóbal Ramírez de Aguilar, Alejandro Hernández, Lourdes Gámez y Mateo Vázquez del Mercado
Klient i deweloper: Namus
Powierzchnia: 1800m²
Wnętrza: Namus + Casa Portal + RA!
Konstrukcja: EMX Structural Engineering
Zdjęcia: Ariadna Polo
Źródło: v2com
Hacienda Wabi
Zorganizowany wokół centralnego dziedzińca kompleks mieści 15 apartamentów rozmieszczonych na trzech poziomach. Wewnętrzna przestrzeń jest podzielona na mniejsze dziedzińce i zakątki, prowadzące krętymi ścieżkami do przestrzeni rekreacyjnych i basenu. Kaskadowa konfiguracja brył zapewnia stały dopływ naturalnego światła i wentylację krzyżową w każdym mieszkaniu, a otaczające donice częściowo pokrywają elewacje, wzmacniając ideę architektury ustępującej miejsca roślinności.
Każdy poziom oferuje unikalne cechy: mieszkania na parterze mają ogrody i prywatne baseny, na pierwszym piętrze znajdują się tarasy i jacuzzi; a powyżej tarasy i ogrody dachowe z widokiem na korony drzew.
Materiały wykorzystane w projekcie pochodzą z najbliższego otoczenia. Podstawa budynku wykonana jest z lokalnego kamienia, a ściany pokryto Chukum – naturalną powłoką powstającą z roślin i piasku, która zwiększa jasność wnętrz i minimalizuje ślad węglowy projektu. Na dachach zamontowano panele słoneczne, wspierające efektywność energetyczną, a roślinność pojawia się zarówno na centralnym dziedzińcu, jak i w donicach. Neutralne kolory pozwalają dżungli odgrywać główną rolę, integrując budynek z krajobrazem bez naruszania jego naturalnego charakteru.
Hacienda Wabi proponuje ideę zamieszkiwania dżungli, gdzie architektura łączy się z otoczeniem poprzez lokalne materiały, pasywne strategie projektowe i bezpośredni kontakt z roślinnością, stawiając na codzienne doświadczenia i szacunek dla krajobrazu.
