Architektura domu w Indonezji została podporządkowana relacji pomiędzy światłem, otoczeniem i poczuciem prywatności. Projekt pracowni K-Thengono Design Studio to wielopoziomowa sekwencja wnętrz, dziedzińców i przestrzeni otwartych. Przemyślane przesunięcia i kształty poszczególnych brył organizują nie tylko program funkcjonalny, lecz także sposób poruszania się. Komunikacja staje się tym samym integralną częścią doświadczenia przestrzeni i zmieniających się dynamicznie perspektyw, a nie jedynie środkiem łączącym kolejne pomieszczenia.
Split Mass Residence
Lokalizacja: Banten, Indonezja
Pracownia: K-Thengono Design Studio
Główny architekt: Kelvin Thengono
Zespół projektowy: Natashia Angelina T. S. (Senior Arch. Designer), Selwyn Kusuma, Sheren Pricillia Sanusi (Interior Designer), Fachrudin Faruq (Project Manager), Gitasari Aprilia (Technical Drafter)
Konstrukcja: Hadi & Associates
Główny wykonawca: RAH Contractor
Wykonawca wnętrz: BONUCCI
Instalacje: Samasta Rekayasa Teknik
Architektura krajobrazu: Studio Asa
Zdjęcia: Finbarr Fallon, Mario Wibowo
Źródło: v2com
Split Mass Residence
Zlokalizowany na terenie osiedla mieszkaniowego dom został ukształtowany poprzez kompozycję brył, która równoważy otwartość i prywatność, a jednocześnie maksymalizuje dostęp do naturalnego światła i wentylacji. Wykorzystując specyfikę narożnej działki, projekt precyzyjnie kształtuje poszczególne kubatury, otwierając je na widoki zewnętrzne, przy jednoczesnym zachowaniu bardziej introwertycznego charakteru przestrzeni mieszkalnej.
Podstawę budynku tworzy bryła parteru na planie litery L, usytuowana wzdłuż frontowej i bocznej granicy działki. Taki układ pozwolił wydzielić w tylnej części działki spokojniejszą strefę zewnętrzną, która na tym poziomie staje się głównym punktem odniesienia dla widoków. Rozwiązanie to tworzy stopniowe przejście pomiędzy ulicą a bardziej prywatnym wnętrzem domu, pozwalając przestrzeniom wspólnym zachować kontakt z otoczeniem, a jednocześnie zapewniając poczucie odosobnienia. Nad parterem umieszczono większą kubaturę, w której zlokalizowano część prywatną, wyraźnie porządkując hierarchię pomiędzy strefami wspólnymi i intymnymi.
Górna bryła została rozdzielona i na nowo ukształtowana, wykorzystując komunikację jako istotny element architektury. Od frontu budynku kubatura jest obniżona, tworząc wertykalne połączenie pomiędzy parterem a wyższą kondygnacją. W tylnej części zostaje natomiast uniesiona, dzięki czemu architektura otwiera się ku niebu i rozwija sekwencję przestrzeni zewnętrznych. Komunikację na piętrze architekci ukształtowali jako wewnętrzne kino przeznaczone do projekcji filmowych, z którego mieszkańcy i ich goście mogą przejść na dachowy basen.
Forma domu tworzy rozbudowaną sekwencję przestrzeni zewnętrznych. Budynek wieńczy w pełni obsadzony zielenią dach, który wprowadza kolejną warstwę krajobrazu do wertykalnie zorganizowanej rezydencji. Przeciwstawne gesty kompozycyjne tworzą liczne pętle komunikacyjne łączące wnętrza z przestrzeniami zewnętrznymi na różnych poziomach. Zachęcają one do przemieszczania się przez dom i pozwalają doświadczać poszczególnych przestrzeni z nieustannie zmieniających się perspektyw.
Struktura domu wspiera również wentylację i pozwala wprowadzić światło dzienne głęboko do wnętrza domu. Strefy komunikacyjne biegnące wokół budynku zostały osłonięte za pomocą przesuwnych paneli wykonanych z plecionego rattanu. Umożliwiają one swobodny przepływ powietrza, jednocześnie filtrując światło i zapewniając mieszkańcom prywatność. Panele tworzą elastyczną przegrodę, którą można dostosowywać do zmieniających się w ciągu dnia warunków.
Zaokrąglone narożniki bezpośrednio odpowiadają geometrii narożnej działki, łagodząc przejścia pomiędzy poszczególnymi bryłami i nadając całej kompozycji bardziej miękki charakter. Z kolei elewację parteru wykonano z betonu o fakturze inspirowanej bambusem, który nadaje podstawie budynku wyrazisty charakter.
