Ideą przewodnią projektu Studio Gab było rozplanowanie rozległego programu funkcjonalnego na podłużnej działce graniczącej z Parkiem Narodowym, zapewniając maksymalne doświetlenie naturalnym światłem przestrzeni dziennych domu. Istotnym aspektem była także chęć wpisania nowej zabudowy w krajobraz i zachowanie istniejącej zieleni. W efekcie powstała podłużna forma zbudowana z trzech nachodzących na siebie brył, nawiązująca skalą i kolorystyką do zabudowy okolicy i zielonego otoczenia.
Dom na skraju Parku Narodowego
Lokalizacja: Wielkopolska, Polska
Architektura: Studio Gab
Zespół projektowy: Katarzyna Osipowicz-Grabowska, Piotr Grabowski
Konstrukcje: Bud-expert – Jan Drzewiecki, Michał Andrzejewski
Instalacje: Pracownia Perfecta – Iwona Woźniak, Tomasz Woźniak
Generalny Wykonawca: Holos – Jarosław Brózda, Bartosz Brózda z zespołem
Oświetlenie: Lumi Studio – Weronika Strzelec
Powierzchnia użytkowa: 254m2
Zdjęcia: Nate Cook Photography
Dom na skraju Parku Narodowego
Zlokalizowana na skraju Wielkopolskiego Parku Narodowego działka była bardzo zadrzewiona. – Postanowiliśmy wykorzystać starodrzew i tak wpisać dom w otoczenie aby ominąć i pozostawić istniejącą zieleń – opowiadają autorzy projektu ze Studio Gab. Jest to widoczne szczególnie od strony frontowej, gdzie wiata została oddzielona od bryły domu, omijając jedno z drzew. W ogrodzie drzewa wpisano w obrys tarasu, a sam dom wije się między pozostałymi drzewami, efektownie wtapiając się w leśny krajobraz.
Wiata garażowa zasłania dom od strony ulicy. W obrębie strefy wejściowej utworzono taras łączący gabinet z warsztatem znajdującym się w bryle wiaty. W tej przestrzeni znajdują się trzy wysokie sosny, zacieniające i wydzielające wizualnie tę część. Schowane za rogiem, wejście do domu prowadzi przez pokryte blachą miedzianą drzwi do wnętrza przestrzeni mieszkalnych. Główna oś komunikacyjna domu prowadzi wzdłuż murowanej z szarej cegły ściany, która wizualnie łączy poszczególne przestrzenie. Poza ścianami wewnętrznymi, z cegły wykonano również kominek i komin, wystający znacząco poza obrys dachu od strony ogrodu. Na parterze znajduje się dostępny od strony wejścia gabinet, który pełni dodatkowo rolę pokoju gościnnego. Dalej mieści się sypialnia rodziców, której okna zwrócone są na północ. Garderoba i łazienka przynależne do sypialni zapewniły odpowiednie wyciszenie, pozostając wciąż jednak blisko centrum domu.
Część dzienna domu podzielona jest na dwie przestrzenie – kuchnię z jadalnią oraz część wypoczynkową. Obie strefy podkreślone zostały dachami o różnej wysokości i innym kącie nachylenia, tworząc zróżnicowane pod względem akustyki i wielkości przestrzenie. Kuchnia i jadalnia znajdują się w części niższej, dzięki czemu przestrzeń przyciąga swoją przytulną atmosferą. Wielkość kuchni wynika z pasji Inwestorki do gotowania. Kolorystyka i użyte materiały – dębowe wykończenie mebli, kwarcytowy blat oraz posadzka wykonana z klinkierowej cegły, nadają kuchni ponadczasowy i trwały charakter.
Przestrzeń wypoczynkowa znajduje się w najdalej wysuniętej w kierunku ogrodu części domu. Dzięki temu do wnętrza przenika jeszcze więcej światła dziennego. Strefa dzienna, poza połączeniem z tarasem, zorganizowana jest wokół murowanego z szarej cegły kominka. Kominek, poza swoim naturalnym przeznaczeniem – ocieplaniem domu fizycznie i wizualnie – swoją masą tworzy niszę przy oknie, która stanowi element wypoczynkowy w postaci wygodnej ławy lub leżanki. Poza różnie rozplanowanymi oknami, przestrzeń dzienna doświetlana jest pośrednio przez otwarte schody łączące parter z częścią wypoczynkową znajdującą się na piętrze. Dębowe schody prowadzą do otwartego, wydzielonego szklanym przepierzeniem wspólnego pokoju dziennego dzieci. Przeszklenie, poza doświetleniem, ma na celu zadbanie o wizualny kontakt pomiędzy parterem a piętrem. Na piętrze znajdują się także dwie sypialnie dzieci wraz z małą łazienką.
Posadzki w domu tworzą głównie dębowe deski, swoim charakterem nawiązujące do klasycznych kamienicznych desek. Pomieszczenia graniczące z tarasem wykończone są z płytek klinkierowych, podkreślając strefy wejścia czy przeznaczenie danej części domu.
Wyraz architektoniczny budynku tworzą poziomo ułożone deski ze świerku skandynawskiego, zabezpieczone naturalną smołą drzewną przed zróżnicowanymi warunkami atmosferycznymi. Deski, ułożone są krawędziami na kolejnej desce, tak żeby nadać rysunkowi elewacji bogatszy wyraz a także dodatkowo zabezpieczyć fasady domu. Narożniki ścian, ścięte pod kątem 45 stopni tworzą charakterystyczny detal. Pod względem zapotrzebowania na ciepło, instalacje w domu opierają się na odnawialnych źródłach energii. Ciepło w domu w pełni pochodzi z pompy gruntowej natomiast zapotrzebowanie w energię elektryczną wspierane jest przez ogniwa fotowoltaiczne.
Dom w Mosinie powstał dla bliskiej projektantom rodzinie, a zrealizowany został przez grupę wykonawców chętnie wychodzących poza swoje standardowe ramy. Projektanci, obdarzeni zaufaniem, przy pełnej współpracy z Inwestorem i Wykonawcami byli w stanie doprowadzić do sprawnej, dopracowanej realizacji (w trakcie budowy poszczególne rozwiązania wizualne szczegółowo analizowano poprzez liczne mockupy), utrzymując granice rozsądku przy doborze poszczególnych rozwiązań, stawiając ponadczasowość i jakość ponad modę i ulotne wrażenia.
