Projekt minimalistycznej willi pracowni Fran Silvestre Arquitectos łączy geometryczną logikę i organiczne, miękkie linie. Zamiast dużej, kompaktowej bryły hiszpańscy architekci zdecydowali się na rozległy układ, który precyzyjnie dopasowuje się do ukształtowania terenu.
Villa Lago
Lokalizacja: La Moraleja, Madryt, Hiszpania
Pracownia: Fran Silvestre Arquitectos
Główny architekt: Fran Silvestre
Współpraca: María Masià, Estefania Soriano, Carlos Lucas
Wnętrza: ALFARO HOFMANN
Wykonawca: Project Work
Zdjęcia: Fernando Guerra
Wideo: Jesús Orrico
Villa Lago
– Proponujemy architekturę, która splata się z ogrodem, maksymalizując linię styku z krajobrazem i rozmywając granice między tym, co zbudowane, a tym, co naturalne. W tym szczególnym zakątku Madrytu relacja z otoczeniem nabiera wyjątkowej wartości. Zawsze fascynowała nas szczególna relacja z krajobrazem w długich, smukłych planach niektórych projektów Glenna Murcutta czy Stéphane’a Beela. Elementy budynku formułujemy jako długie, przeźroczyste pasma, wygięte w łagodne łuki o bardzo dużym promieniu. Te podłużne ciała układają się obok siebie, optymalizując komunikację. Z ich wzajemnych relacji rodzi się pięć odrębnych ogrodów – niemal otwartych patio – każde z własną tożsamością i atmosferą. – opowiadają autorzy projektu z Fran Silvestre Arquitectos.
Choć konstrukcja jest precyzyjna i racjonalna, dla mieszkańca odbierana jest jako coś naturalnego – niemal przypadkowo dopasowanego do miejsca. Willa łączy w sobie koncepcję otwartego pawilonu, rozlewającego się na zewnątrz oraz przestrzeni patio, wyciszonych, intymnych i skupionych wokół otwartych powierzchni.
Dzięki precyzyjnemu rozmieszczeniu brył powstaje wiele zróżnicowanych widoków i wzajemnych relacji pomiędzy bryłami – krajobraz jest stale aktywną częścią w doświadczeniu domu. Wszystkie przestrzenie zostały zaprojektowane również z myślą o przyszłych, wysokich drzewach, które z czasem urosną i dopełnią kompozycję.
Program funkcjonalny podąża za tą rosnącą, wspinającą się po działce logiką: najniższy poziom to basen i pokoje gościnne, na poziomie pośrednim zaplanowano strefę dzienną z widokiem na pobliskie jeziora, najwyższa kondygnacja mieści strefę nocną, zlokalizowaną w bryle mostu, która tworzy rozległą, zacienioną tarasową przestrzeń. W miejscu spotkania wszystkich podłużnych elementów umieszczono rdzeń komunikacyjny – on scala wszystkie poziomy i wzmacnia nieprzerwaną więź między architekturą a krajobrazem.
Starannie przemyślane proporcje oraz lokalizacja poszczególnych brył tworzy minimalistyczny, dynamiczny i logiczny układ, dopasowujący się do topografii działki.
Deweloper:37 THREESEVEN
Architekci techniczni: Jorge Carrión Ponce, José Miguel Cota San Andrés
Konstrukcja:Estructuras Singulares
Powierzchnia zabudowy:1106 m2
Powierzchnia działki:3066 m2
Zespół: Pablo Camarasa, Ricardo Candela, Sevak Asatrián, Javi Herrero, Facundo Castro, Anna Alfanjarín, Laura Bueno, Toni Cremades, Susana León, David Cirocchi, Neus Roso, Nuria Doménech, Andrea Raga, Olga Martín, Víctor González, Pepe Llop, Alberto Bianchi, Andrea Blasco, Laura Palacio, Carlos Perez, Jovita Cortijo, Claudia Escorcia, Diana Murcia, Olga Fernández, Daniel Fenollosa, Andrés Marín, Álvaro Navarro, Diana Chilingaryan, Maria Barberá, Roberto Marañón, Ana de Pablo, Sara Atienza, Valeria Fernandini, José María Ibañez, Andrea Álvarez, Néstor Bolinches
