W malowniczej nadmorskiej dolinie Xiangshan, projekt Twin Pavilions pracowni Atelier LuxNox oraz Found Projects w subtelny sposób przekształcił nieużytkowany taras w wyrazistą architektoniczną przestrzeń otwartą na morze. Dwa stalowe pawilony, reinterpretujące tradycyjną formę dachu dwuspadowego, tworzą dynamiczną, asymetryczną kompozycję, która harmonijnie wpisuje się w krajobraz wybrzeża. Poprzez zróżnicowaną skalę i proporcje obiekt nie tylko oferuje spektakularne widoki na ocean, lecz także zamienia doświadczenie kontemplacji krajobrazu w przemyślaną, przestrzenną sekwencję.
Twin Pavilions
Lokalizacja: Ningbo, China
Architekci: Atelier LuxNox, Found Projects
Główni architekci: KAN Tianyu, ZHANG Miaojie
Zespół projektowy: LI Xinhao, KAN Tianyu, CHEN Weilun(Atelier LuxNox), ZHANG Miaojie, Veronica SMITH(Found Projects)
Klient: The Government of Xiangshan County, Ningbo City; The Government of Xinqiao Town, Xiangshan County, Ningbo City Bureau of Culture, Radio, Television, Tourism, and Sports of Xiangshan County, Ningbo City; Bureau of Natural Resources and Planning of Xiangshan County, Ningbo City; Transportation Bureau of Xiangshan County, Ningbo City; Haibo Cultural and Sports Industry Development Co., Ltd., Xiangshan County
Lokalni projektanci: Zhejiang Huazhi Design Institute – Architecture: XU Jianping, DAI Jianhua, LIN Huijie, MENG Zhaoyang; Structure: XIANG Fangtong, CAO Wenqin, ZHANG Kun; Landscape: ZHANG Xin, CHEN Jiafeng; MEP: LI Zheren, GU Jiangang, LV Dingchun, CHEN Pei, XI Zhangyu
Oświetlenie: ELA Lighting
Konstrukcja: WANG Xuegang
Współpraca: Peinan REN
Organizator konkursu: Shanghai OneTenth Culture and Art Co., Ltd.
Powierzchnia: 80 m²
Zdjęcia: Atelier LuxNox, YU Dingzong, ZHANG Miaojie
Twin Pavilions
Twin Pavilions to dwie stalowe konstrukcje zwrócone w stronę morza, które zastąpiły nieużytkowany do tej pory taras widokowy. Obiekt zlokalizowany jest w malowniczo położonej dolinie Xiangshan, w miejscowości Ningbo we wschodnich Chinach. Projekt nawiązuje do tradycyjnych konstrukcji ze stromymi dachami, przekształcając je w jednospadowe struktury zestawione prostopadle względem siebie. Betonowe ściany znajdujące się pod nimi wyznaczają ruch pieszy i tworzą półotwarty dziedziniec skierowany w stronę linii brzegowej.
Oba pawilony posiadają wspólną konstrukcję i paletę materiałów, jednocześnie posiadając odmienne rozwiązania przestrzenne. Pawilon położony bliżej góry wznosi się pionowo, charakteryzując się zwartą bryłą, natomiast pawilon zwrócony ku morzu rozciąga się równolegle do brzegu, przyjmując niższą i bardziej wydłużoną formę. Obie struktury pokryte są kortenowską skorupą o zróżnicowanej gęstości i grubości, dzięki czemu światło dzienne tworzy na fasadach efektowną grę światła i cieni oraz nieustannie zmieniające się odczucie przezierności i masy.
Z perspektywy podnóża góry obie konstrukcje tworzą asymetryczną, lecz harmonijną kompozycję w krajobrazie. Poprzez różnice w skali i proporcjach organizują one sekwencję ruchu, ukierunkowanych widoków oraz chwil zatrzymania, zamieniając doświadczenie patrzenia i podziwiania widoków ciągłą, przestrzenną narrację.
