Położony na obszarze archipelagu sztokholmskiego dom, zaprojektowany przez biuro ThamVidegård, łączy surowość naturalnych materiałów z przemyślaną, współczesną formą. Dwie bryły z betonu, zwieńczone sekwencją dwuspadowych dachów, nawiązują do tradycyjnej nadmorskiej zabudowy, jednocześnie otwierając wnętrza na zatokę i otaczającą przyrodę. Pomiędzy dwoma kubaturami zaplanowano strefę wejściową w postaci szczeliny, prowadzącej wzrok ku wodzie i otoczeniu w oddali.
Lagnö Vacation Home
Lokalizacja: Lagnö, Archipelag Sztokholmski, Szwecja
Pracownia: ThamVidegård
Zespół projektowy: Bolle Tham, Martin Videgård, Anna Jacobson, Carmen Izquierdo Lazaro, Branko Kovacevic, Pau Boluda, Gabriela Schär, Lee Marable, Finn Wilkie
Powierzchnia: 140 m²
Zdjęcia: Åke E:son Lindman
Lagnö Vacation Home
Archipelag sztokholmski to miejsce, w którym naturalnie ukształtowany teren łagodnie opada w kierunku morza, a otwarty krajobraz urozmaicają jedynie pojedyncze drzewa i krzewy.
– W przeciwieństwie do innych realizowanych przez nas projektów, zlokalizowanych na bardziej odizolowanych wyspach archipelagu, pozbawionych połączenia z lądem, dostęp do tej działki był stosunkowo łatwy, nawet dla ciężkiego transportu. Ta okoliczność, w połączeniu z oczekiwaniem inwestora, aby dom nie wymagał konserwacji, skłoniła nas do zaprojektowania budynku jako integralnej części otaczającej przyrody. Zamiast lekkiego, drewnianego domku letniskowego postawiliśmy na materiały o wyrazistej fakturze i kolorystyce nawiązującej do granitowego podłoża archipelagu – opowiadają autorzy projektu.
Dwie bryły budynku usytuowano obok siebie, tworząc linię, która porządkuje ich położenie w krajobrazie, dokładnie na granicy, gdzie las otwiera się na zatokę. Od strony północnej wejście przybiera formę szczeliny pomiędzy budynkami, prowadzącej wzrok w stronę światła i wody. Powstała w ten sposób zewnętrzna przestrzeń przejściowa, chroniona przed deszczem przez szklane zadaszenie o dwuspadowym kształcie.
Charakter elewacji kształtuje sekwencja poprzecznych dachów dwuspadowych, które łączą się ze sobą, tworząc długą, pofałdowaną fasadę przywodzącą na myśl szereg nadmorskich szop na łodzie. Taka forma pozwala uzyskać zróżnicowane wysokości sufitów we wnętrzu, a zarazem wyodrębnia poszczególne strefy w otwartej przestrzeni salonu, rozciągającego się na całej długości głównej bryły budynku. Dzięki stosunkowo niewielkiej głębokości pomieszczenia oraz ciągłym przeszklonym przegrodom przesuwnym, które otwierają wnętrze na taras, przestrzeń mieszkalną można postrzegać jako rodzaj niszy wpisanej w otaczający krajobraz archipelagu.
Mniejsze pomieszczenia zlokalizowano wzdłuż północnej elewacji, a dostęp do nich zapewnia ściana przesuwnych drzwi. Wnętrza doświetlają otwierane świetliki dachowe, a same pomieszczenia tworzą mniejsze bryły z pochyłymi sufitami, wpisane w główną konstrukcję dachu.
Taras, posadzki we wnętrzach oraz elewacje wykonano z naturalnego, barwionego betonu architektonicznego i odlewanego na miejscu w deskowaniu ze sklejki. Ściany we wnętrzach pomalowano na biało, a stolarkę wykonano z drewna jesionowego. Uzupełnieniem domu jest sauna — wolnostojąca bryła z betonu odlewanego na miejscu, z drewnianym wykończeniem wnętrza. Usytuowana w pobliżu plaży i pomostu zapewnia kameralne miejsce wypoczynku, odizolowane od pozostałej części domu.
