Hostel w Tajlandii łączący lokalne rzemiosło z organicznymi formami

Hostel znajduje się w jednej z dzielnic starego miasta, gdzie od pokoleń rzemieślnicy tworzą buddyjskie posągi i artefakty religijne. Projekt łączy gości z żywą tradycją rzemiosła okolicy oraz pobliskimi historycznymi miejscami. Jak wiele budynków w starym Bangkoku, działka boryka się z podstawowym wyzwaniem: organicznie rozwijane przez lata budynki stoją ściana w ścianę, co znacznie ogranicza dostęp do naturalnego światła i powietrza.

Światło naturalne stało się głównym czynnikiem kształtującym projekt. Skupienie na nim zaowocowało wewnętrznym dziedzińcem z dużym szklanym dachem, który wpuszcza światło dzienne, rozjaśniając centralną przestrzeń hostelu. Ze względu na wąską fasadę od strony ulicy w tym gęsto zabudowanym obszarze, projekt naturalnie kieruje się do wewnątrz, czyniąc dziedziniec głównym obszarem. Zaprojektowany jako wewnętrzna aleja, dziedziniec przyciąga gości w głąb budynku, łącząc wejście od ulicy z sercem hostelu. Drewniana fasada płynnie przechodzi z frontu ulicy do wnętrza, wspinając się po ścianach głównego holu.

To podejście doprowadziło do jednolitego wykończenia, które działa zarówno od strony ulicy, jak i na ścianach wewnątrz. Struktura budynku wychwytuje światło naturalne, nadając drewnianej powierzchni wizualną głębię. Ten element fasady biegnie jako ciągła forma od zewnątrz do wewnątrz, przenosząc charakter budynku z ulicy na dziedziniec i zapewniając wizualną ciągłość.

W trakcie realizacji zespół projektantów musiał dostosować się do regionalnych możliwości budowlanych. Wykorzystując zaawansowane narzędzia projektowania komputerowego, projektanci zdali sobie sprawę, że lokalny przemysł opiera się głównie na mokrych systemach budowlanych i odlewaniu na miejscu, a nie na elementach prefabrykowanych. Opracowano strategię, która wykorzystuje te umiejętności, tworząc uproszczone procedury z użyciem podstawowych form i standardowych narzędzi ręcznych. Komponenty drewnianej fasady były formowane przez podgrzewanie gorącym powietrzem i gięcie na wcześniej przygotowanych formach z czytelnymi instrukcjami, co pozwoliło lokalnym rzemieślnikom radzić sobie ze złożonymi geometriami, korzystając z ich dotychczasowej wiedzy.

Projekt wykorzystuje dwa rodzaje drewna. Odzyskane drewno ze starego magazynu, który znajdował się na działce, zostało odnowione i użyte na fasadę dziedzińca oraz sufity korytarzy. Na zewnątrz wybrano kompozytowe elementy drewniane, które radzą sobie z upałem i wilgocią Bangkoku. To podejście nadaje staremu drewnu nowe życie, jednocześnie zapewniając trwałość fasady w trudnych warunkach pogodowych.

Każdy pokój gościnny wyposażono w zintegrowany świetlik – wpuszczony szklany balkon z roślinami, który zapewnia naturalne światło we wnętrzu, zachowując prywatność względem sąsiednich budynków. Ta strategia oświetlenia obejmuje również dziedziniec, gdzie obsadzone roślinami balkony tworzą atmosferę otwartego ogrodu, wykorzystując naturalną wentylację zapewniającą komfort użytkownikom obiektu. System wywiewny odprowadza gorące powietrze spod szklanego dachu, wciągając świeże na niższych poziomach, aby zapewnić cyrkulację w zielonych przestrzeniach.

– Zaczęliśmy od prostej idei: wpuścić jak najwięcej naturalnego światła do serca hostelu i połączyć budynek z rzemieślniczym dziedzictwem okolicy – mówi Vichayuth Meenaphant, główny architekt VMA Design Studio. – Płynna drewniana fasada to coś więcej niż tylko architektoniczna dekoracja – to most między tradycją a innowacją, ukształtowany za pomocą zaawansowanych narzędzi projektowych, ale oparty na lokalnych umiejętnościach i wiedzy. Tworzy przestrzeń, która jest otwarta, jasna i zakorzeniona w duchu starego Bangkoku.