Architekci z biura Ricardo Azevedo Arquitecto stanęli przed zadaniem zaprojektowania wymarzonego domu na pozornie zwyczajnej, płaskiej działce w chaotycznym i zróżnicowanym obszarze miejskim. Dom w Bradze, zamiast odcinać się od otoczenia, buduje z nim subtelną relację, zachowując jednak swój własny charakter. Rozłożona na jednym poziomie współczesna bryła została podzielona na mniejsze części odpowiadające poszczególnym funkcjom, tworząc spójną sekwencję wnętrz i przestrzeni zewnętrznych.
Casa da Linha
Pracownia: Ricardo Azevedo Arquitecto
Główny architekt: Ricardo Azevedo
Lokalizacja: Braga, Portugalia
Powierzchnia: 631,90 m²
Nadzór i instalacje: Fénix Engenharia Civil Paisagismo . Landscape:
Wnętrza: A A R D é c o
Zdjęcia: Ivo Tavares Studio
Casa da Linha
Działka przeznaczona pod inwestycję była typową miejską parcelą – regularną, płaską i pozbawioną wyrazistych cech. Przylegała do ulicy podporządkowanej ruchowi samochodowemu i wpisywała się w pozornie chaotyczny i zmieniający się w zależności od perspektywy krajobraz miejski. W takich warunkach projektowanie okazało się wymagającym zadaniem. Największym wyzwaniem było przekształcenie miejsca pozbawionego własnej tożsamości w wymarzoną przestrzeń mieszkalną.
Kluczowe znaczenie miało określenie jasnych założeń projektowych. Zdecydowano się rozplanować cały dom na jednym poziomie, rozciągając powierzchnię mieszkalną w obrębie działki. Pomieszczenia od strony sąsiedniej zabudowy zostały odpowiednio osłonięte, aby zapewnić mieszkańcom prywatność, jednocześnie wzmacniając relację pomiędzy wnętrzem domu a przynależną do niego przestrzenią zewnętrzną.
Architektura otrzymała współczesny charakter, oparty na trwałych i ponadczasowych materiałach. Komunikację i poszczególne funkcje uporządkowano w racjonalny sposób, nie rezygnując przy tym z ciągłości wizualnej i przestrzennej. Budynek potraktowano jako spójną całość, a jednocześnie podkreślono indywidualny charakter jego poszczególnych części. Osiągnięto to poprzez rozczłonkowanie bryły oraz nadanie odrębnego wyrazu strefom przeznaczonym do gotowania, wypoczynku i snu. Dom rozwija się wzdłuż działki, tworząc czytelną sekwencję funkcji i codziennych doświadczeń. Poszczególne przestrzenie zostały zorganizowane zgodnie z rytmem życia mieszkańców i połączone ciągami komunikacyjnymi, które pozostają otwarte i płynnie prowadzą z jednej strefy do drugiej. W ten sposób powstał charakterystyczny i indywidualny sposób zamieszkiwania, dostosowany do stylu życia inwestorów. Budynek zamyka się od strony północnej, podczas gdy po przeciwnej stronie otwiera się na otoczenie, budując wyraźną relację pomiędzy wnętrzem a zewnętrzem. Tarasy i basen zostały naturalnie włączone w strukturę domu, stając się przedłużeniem przestrzeni wewnętrznych i wzmacniając ich wizualną oraz funkcjonalną ciągłość.
Miejskie otoczenie nie jest bezpośrednio eksponowane, pozostaje jednak subtelnie wyczuwalne. Przypomina, że dom jest częścią większego kontekstu i nie istnieje w całkowitym odosobnieniu. Rozpoznaje miejsce, w którym powstał, i nawiązuje z nim wyważoną relację, nie rezygnując przy tym z możliwości stworzenia własnej tożsamości.
