Pośród sosnowego krajobrazu w belgijskim Tremelo powstał dom, w którym architektura staje się wyjątkowym doświadczeniem przestrzeni, światła i ruchu. Projekt pracowni Magalie Munters™ Architecture odchodzi od konwencjonalnych rozwiązań, stawiając na płynne formy i starannie budowaną sekwencję wnętrz.
Villa MQ
Lokalizacja: Tremelo, Belgia
Architekt: Magalie Munters
Pracownia: Magalie Munters™ Architecture
Konstrukcja / Inżynieria: Util Structuurstudies
Powierzchnia: 350 m²
Zdjęcia: Tim Van de Velde, Philippe van Gelooven
Villa MQ
Przestronna willa powstała w miejscowości Tremelo, na rozległej działce otoczonej sosnami. Dom został zaprojektowany dla czteroosobowej rodziny – pary z dwójką dzieci – która poszukiwała wyjątkowego miejsca do życia. Choć pracownia Magalie Munters™ Architecture znana jest z bardzo konceptualnego podejścia do projektowania, w tym przypadku architekci pozwolili, by proces twórczy w większym stopniu kształtowały emocje.
Uwzględniając lokalne przepisy budowlane, rozpoczęli rzeźbienie bryły wokół założonego programu funkcjonalnego, operując podstawowymi środkami architektonicznego wyrazu – formą, przestrzenią i światłem. Dzięki zastosowaniu zakrzywionych ścian, zróżnicowanych wysokości stropów oraz starannie zaprojektowanego oświetlenia udało się odejść od konwencjonalnych rozwiązań i stworzyć całkowicie nową jakość przestrzeni.
Płynne linie rzutu rozwijają się na pięciu półpoziomach. Wejście, usytuowane pół kondygnacji poniżej poziomu ulicy, prowadzi przez opadającą betonową konstrukcję wpisaną w sztucznie ukształtowany krajobraz. Poszczególne strefy domu przenikają się w naturalny sposób, jednak światło dzienne nadaje każdej przestrzeni odmienny charakter. Rozproszone światło, miękko opływające zakrzywione ściany, podkreśla niemal nieuchwytną strukturę przestrzeni. Pochylona balustrada złożona z parabolicznie poprowadzonych lin dodatkowo wzmacnia wrażenie wzajemnego przenikania się poszczególnych wnętrz. Na kolejnym poziomie znajduje się kuchnia, bezpośrednio połączona z ogrodem i płynnie otwierająca się na strefę dzienną. Wydłużona kopuła wycięta w pochyłym suficie prowadzi wzrok ku najwyżej położonej części domu, gdzie mieszczą się pokoje dzieci. Na tym poziomie łazienka stanowi naturalne zwieńczenie wszystkich wcześniejszych decyzji przestrzennych.
Przestrzeń zwęża się w strefach komunikacji, na moment przyspiesza rytm dzięki schodom łączącym kolejne poziomy, by następnie ponownie się otworzyć, wzmacniając doświadczanie poszczególnych wnętrz. Architektura operuje językiem pełnym ekspresji i dynamicznej lekkości. Widoki z wnętrza domu zostały precyzyjnie wykadrowane i skierowane ku ogrodowi, podkreślając organiczny charakter willi. Sprawiająca wrażenie unoszącej się bryła nadaje budynkowi wyjątkową lekkość. Codzienne życie koncentruje się z dala od ulicy, otwierając się na otaczające ogrody, a starannie ukształtowany krajobraz płynnie przechodzi w otaczający posesję trawnik.
