Już po raz czwarty poznański SARP wraz z Kolektywem 1a, w ramach warsztatów Mood for Wood, gościli w Poznaniu studentów kierunków projektowych z krajów Europy Środkowej. Międzynarodowe warsztaty skierowane są do studentów zainteresowanych nie tylko tworzeniem koncepcji, lecz również pracą z drewnem oraz faktyczną realizacją projektów w przestrzeni miasta.
Więcej informacji o warsztatach: Mood for Wood
Warsztaty Mood for Wood
Warsztaty Mood for Wood to międzynarodowy projekt zapoczątkowany w 2014 roku, skupiający studentów kierunków architektonicznych i projektowych. Ideą warsztatów jest wyjście poza ramy wirtualnych koncepcji, realizowanych przez studentów podczas studiów – połączenie pracy projektowej, realnego kontaktu z odbiorcą, zwieńczone fizyczną realizacją rozwiązań w konkretnych przestrzeniach miasta Poznania. Uczestnicy podzieleni na kilkuosobowe zespoły, pod okiem doświadczonych architektów i projektantów, mają możliwość badań terenowych, spotkania z faktycznymi użytkownikami przestrzeni i ich potrzebami. Mierzą się z problemem ograniczeń wynikających z uwarunkowań terenu, koniecznością “zamknięcia” projektu w określonym budżecie oraz limitem czasowym. Przewodnim materiałem warsztatów jest drewno, które jako jeden z najbardziej uniwersalnych elementów budowlanych jest łatwo dostępne oraz nadaje się do natychmiastowej obróbki stolarskiej. W tegorocznej edycji Mood for Wood udział wzięło 45-ciu uczestników z Polski, Czech, Słowacji i Węgier.
Podczas poprzednich odsłon warsztatów studenci projektowali dla lokalizacji, które mimo różnych uwarunkowań przestrzennych, związane były z podobnym profilem społecznym odbiorcy. Realizacje powstały m.in. dla miejskich ogrodów społecznych, instytucji kulturalnych zlokalizowanych wokół jednej z najważniejszych ulic Poznania – św. Marcin czy organizacji animujących przestrzenie związane z wodą w mieście.
W tym roku polem działań uczestników były poznańskie Rataje, a hasło przewodnie “Concrete Hives” (eng. betonowe ule) nawiązywało bezpośrednio do modernistycznych założeń osiedli wielkopłytowych, potocznie nazywanych blokowiskami. Rataje, które są największym takim założeniem mieszkalnym w Poznaniu, powstały na przestrzeni lat ’60-tych i ‘70-tych, gdy surowa architektura silnie związana była z planowaniem urbanistycznym wraz z terenami zielonymi, ośrodkami sportowymi oraz domami kultury pomiędzy blokami.
Podczas tegorocznej edycji skupiliśmy się na znalezieniu pięciu lokalnych ośrodków związanych z aktywizacją społeczną, aby poprzez interwencje projektowe zapewnić im możliwość korzystania z osiedlowych przestrzeni publicznych. W ten sposób powstało pięć indywidualnych projektów, a każdy z nich odpowiadał na inne zadanie. Uczestnicy projektowali dla osób starszych mieszkających w Domu Pomocy Społecznej na ulicy Zamenhofa, dla młodzieży skupionej wokół świetlicy terapeutycznej Amici na os. Lecha, dla odbiorców działań Domu Kultury Orle Gniazdo, dla osób aktywnie spędzających czas i korzystających z infrastruktury Ośrodka Sportowego POSIR Rataje oraz dla osób niepełnosprawnych i ich rodzin działających wokół Stowarzyszenia Amikus na os. Rusa.
Grupa „Dom Kultury Orle Gniazdo”
Karol Szparkowski z warszawskiego biura plus48 kierował grupą studentów zajmującą się Domem Kultury Orle Gniazdo na os. Lecha. Centrum aktywności na świeżym powietrzu koncentruje się tam wokół boiska pomiędzy blokami. W ramach warsztatów studenci wybudowali instalację o długości 15m, która tworzy trzypoziomową trybunę. Płynny kształt obiektu niczym fala wyrasta spod ziemi i spójnie wpisuje się w krajobraz zieleni miejskiej. Forma, jak podkreślali sami projektanci, nie jest tylko ławką, lecz ma wiele zastosowań i stała się atrakcyjną dominantą w otwartej przestrzeni.
Grupa POSIR
Grupa pod przewodnictwem Marcina Kwietowicza i Gai Bieniasz otrzymała lokalizację zarządzaną przez Poznańskie Ośrodki Sportu i Rekreacji na os. Piastowskim. Teren byłego kąpieliska miejskiego, na którym dziś znajdują się boiska, plac zabaw, korty tenisowe czy skatepark, jest atrakcją zarówno dla mieszkańców osiedli ratajskich, jak i poznaniaków z innych rejonów miasta. Studenci jako miejsce interwencji wybrali zaniedbaną bramę wejściową od strony Wartostrady, której murowana forma wraz z małym budynkiem kiosku (użytkowanym w przeszłości jako kasa biletowa), mogłyby stać się punktem budzącym zainteresowanie potencjalnych odbiorców. Geometria istniejącej ceglanej ściany stała się inspiracją projektu. Powstały obiekt w kształcie liścia tworzy przestrzenną platformę, której zmienność kątów nachylenia płaszczyzn pozwala na wielorakie użytkowanie np. jako ławka czy leżak dla większych grup osób. Samą kasę biletową oczyszczono, a zabudowane blachą otwory okienne i drzwiowe pomalowano na złoty kolor. Projektanci chcieli w ten sposób zwrócić uwagę przechodniów, ale również zarządcy terenu, na ogromny potencjał drzemiący w owym stosunkowo małym zaniedbanym budynku.
Dom Pomocy Społecznej przy ul. Zamenhofa
Grupa studentów pod opieką Martina Klody i Hany Prochazkovej z czeskiej pracowni Archwerk została postawiona przed zadaniem projektowania dla podopiecznych ośrodka dla osób starszych i niepełnosprawnych. Największym wyzwaniem była odpowiedź na potrzebę przestrzeni zewnętrznej, która dawałaby możliwość spędzenia czasu na świeżym powietrzu, integracji oraz umożliwiłaby spotkania mieszkańców ośrodka z ich rodzinami w przyjaznym otoczeniu. Propozycja projektowa składała się z dwóch sześciennych, ażurowych altanek. Każda z nich została wyposażona w siedziska i stolik, dostępny także dla osób na wózkach inwalidzkich. Stabilna konstrukcja altanek oraz prosta geometria tworzą miejsce bezpieczne dla użytkowników, a ich ażurowe ściany rozpraszają promienie słoneczne zapewniając przyjemne schronienie w upalne dni.
Grupa AMICI
Tutorzy z węgierskiej grupy Nomad Studio, Soma Pongor i Bence Pasztor, wraz z grupą studentów projektowali dla najmłodszych – podopiecznych ośrodka pomocy dla dzieci i rodzin “Amici”. Ich projekt musiał być bezpieczny, przystosowany do mniejszej skali i atrakcyjny dla dzieci, a zarazem stanowić widoczny ślad działalności ośrodka w przestrzeni osiedla. Drewniane ramy, na których eksponować można prace plastyczne dzieci wyznaczyły teren tzw. “zewnętrznego salonu”, w centrum którego zlokalizowano okrągłą ławkę o zmiennej wysokości. Obiekt, który dla dorosłych stanowi siedzisko, dla dzieci może być stolikiem, przestrzenią do wspólnej pracy i zabawy.
Grupa AMIKUS
Olbrzymie wyzwanie stało przed studentami, którzy wraz z Anną Cséfalvay i Marianną Maczová ze słowackiej grupy Woven, projektowali dla Stowarzyszenia AMIKUS. Głównym celem Amikusa jest aktywizacja i integracja osób niepełnosprawnych, ich rodzin oraz lokalnej społeczności. Powstałe w wyniku warsztatów wielofunkcyjne meble miejskie wykorzystują różnorodność faktur i kształtów, mających na celu pobudzenie zmysłów odbiorców. Zestaw rozwiązań zawiera w sobie siedziska, hamak, tablicę informacyjną, zabawki, a nawet moduł donicy – zalążek ogrodu społecznego. W odpowiednich rękach opiekunów z Amikusa instalacja może stać się zewnętrznym miejscem terapii ruchowej i integracji z mieszkańcami.
Warsztaty Mood for Wood są olbrzymim wyzwaniem dla wszystkich uczestników, jednakże zawsze pozostawiają po sobie satysfakcję z własnoręcznie wytworzonej zmiany – kawałka lepszej przestrzeni. Już dziś jako organizatorzy zapraszamy wszystkich studentów kierunków projektowych na kolejną edycję, która odbędzie się w lipcu 2019 roku.
