Casa Baroneza to parterowy dom weekendowy z widokiem na pomarańczowy gaj. Projekt pracowni Sabella Arquitetura łączy surową betonową bryłę wzbogaconą drewnianymi łamaczami światła z otaczającym krajobrazem. Przestrzeń rezydencji została rozplanowana w dwóch bryłach ukrytych za linearną drewnianą fasadą, która równoważy otwartość i prywatność, zachowując widok z wnętrza na otoczenie i jednocześnie dając mieszkańcom poczucie swobody i prywatności.
Casa Baroneza
Pracownia: Sabella Arquitetura
Lokalizacja: Quinta da Baroneza, Bragança Paulista, São Paulo, Brazil
Powierzchnia: 1200 m²
Wykonawca: Construtora Nogueira Porto
Zdjęcia: Nelson Kon
Casa Baroneza
Inwestorowi zależało na stworzeniu przestronnego, parterowego domu silnie związanego z otoczeniem. Projekt brazylijskich architektów został pomyślany jako weekendowa rezydencja z wygodną przestrzenią dla gości, utrzymująca stałą relację z krajobrazem i jednocześnie zapewniająca prywatność jej użytkownikom. Dom realizowano zgodnie z pierwotną koncepcją, unikając zmian mogących wpłynąć na koszty, harmonogram czy jakość wykonania.
Budynek usytuowano bliżej ulicy, aby zachować dalekie widoki oraz zapewnić nasłonecznienie stref rekreacyjnych przez cały dzień. Wspornikowy basen typu infinity wysuwa się ponad opadający teren, a wielkoformatowe przesuwne przeszklenia zacierają granicę pomiędzy wnętrzem a otoczeniem. Nawet przy potencjalnej przyszłej zabudowie sąsiednich działek rozwiązanie to gwarantuje ciągłość widokową i kontakt z krajobrazem. W kondygnacji podziemnej znalazły się garaż na 12 samochodów oraz sauna. Idea projektu koncentruje się na ciągłości przestrzeni, proporcjach i precyzji materiałowej. Beton wylewany na miejscu stanowi główny element konstrukcyjny i architektoniczny, podczas gdy drewno wprowadza ciepło, fakturę i pozwala subtelnie kontrolować wizualną dostępność, poczucie prywatności i otwartość poszczególnych przestrzeni.
Dom składa się z dwóch brył. Od strony ulicy podział ten pozostaje niemal niezauważalny – liniowa elewacja wykończona pionowymi drewnianymi łamaczami scala wizualnie bryłę na całej długości. Zmiany kąta ustawienia oraz rozstawu lameli odpowiadają różnym funkcjom wnętrz. W częściach wspólnych umożliwiają większą transparentność i integrację wizualną, natomiast w prywatnym skrzydle zapewniają intymność sypialni bez odcinania ich od widoków.
Program funkcjonalny oparto na praktycznym układzie z minimalną liczbą sztywnych podziałów. Strefy dzienne rozmieszczono na jednej kondygnacji, wzmacniając poczucie otwartości i płynności przestrzeni. Po przekroczeniu obrotowych drzwi wejściowych wyraźnie odczytywalny staje się podział na dwa moduły. Po jednej stronie znajduje się część dzienna integrująca salon, kuchnię oraz werandę przy basenie. Szklane panele o wysokości ponad 3 metrów pozwalają połączyć wszystkie przestrzenie w jedno ciągłe wnętrze. Naturalne światło wpada przez świetlik nad częścią wspólną, a rytm lameli zastosowany na betonowym suficie koresponduje z drewnem użytym na podłogach i głównej ścianie. W prywatnej bryle rozmieszczono pięć apartamentów pomiędzy przesuniętymi względem części dziennej betonowymi ścianami. Taka konfiguracja chroni sypialnie przed spojrzeniami z zewnątrz, nie ograniczając ich otwarcia na otoczenie. Główna sypialnia została wysunięta wspornikowo ponad trawnik, wzmacniając relację domu z krajobrazem.
Projekt krajobrazu dodatkowo podkreśla bliskość architektury i natury. Pomiędzy obiema bryłami rozciągają się ogrody rozmarynowe, których zapach rozchodzi się po całym domu. Na działce pojawiają się również oliwki, palmy, platany, sibipiruny oraz monstery, towarzysząc kompozycji architektonicznej rezydencji. Według właściciela najważniejszą cechą domu jest poczucie lekkości. Integracja przestrzeni, komfortowe, efektownie zaprojektowane wnętrza oraz nieustanna relacja z otoczeniem zmieniają sposób postrzegania skali i codziennego życia.
