To jest dom własny architekta z pracowni Parsonson Architects, usytuowany na stromo nachylonej działce w Nowej Zelandii. Nowoczesna i funkcjonalna przestrzeń mieszkalna dla rodziny, dostosowana do unikalnych uwarunkowań miejsca, wyróżnia się wysoką wydajnością termiczną, zapewniając ciepło i dobrą wentylację przy minimalnym zużyciu energii.
Sar Street House
Projekt: Parsonson Architects
Lokalizacja: Wellington, Nowa Zelandia
Zdjęcia: Simon Devitt
Sar Street House
Budynek usytuowany jest na krawędzi zatoki Wellington, na północnych zboczach działki w niewielkiej, zalesionej dolinie. Wejście na posesję znajduje się od strony ulicy poniżej, gdzie dolny teren pokryty jest drzewami, a w centralnej części stoi bungalow z lat 20. XX wieku. Nowy budynek znajduje się w górnej partii działki, około 30 metrów nad poziomem drogi dojazdowej. Główna kondygnacja mieszkalna rozciąga się na osi wschód-zachód, co pozwala na śledzenie słońca w ciągu dnia oraz zapewnia widoki na dolinę i zatokę.
Dom harmonijnie wpisuje się w strome zbocze dostosowując się do istniejącej zabudowy poniżej. Kręgosłupem przestrzeni są schody, które prowadzą wzdłuż posesji, łącząc oba budynki i umożliwiając zarówno zamierzone, jak i przypadkowe oraz spontaniczne interakcje. Trampolina umieszczona na jednym z wielu tarasów pełni funkcję lokalnej strefy rekreacyjnej, integrując rodziny z istniejącego budynku i sąsiednich posesji.
Położenie domu 30 metrów nad ulicą miało wpływ na dobór materiałów. Budowa musiała odbywać się bez użycia ciężkiego sprzętu, dlatego konstrukcja opiera się głównie na drewnianym szkielecie. Tam, gdzie wymagane były elementy oporowe, zastosowano lekkie bloki konstrukcyjne. Materiały wybrano tak, aby mogły pozostać w swoim naturalnym stanie – ich patyna i naturalne wykończenie tworzą charakter domu, a ochronę zapewniają naturalne oleje do impregnacji. Wnętrza obfitują w różne rodzaje drewna, co dodaje ciepła i bogactwa przestrzeniom. Elewacja została w dużej części wykonana z blachy falistej, co znacząco redukuje koszty utrzymania. W miejscach, gdzie dom jest częściej użytkowany oraz tam, gdzie bryła budynku została „wyżłobiona”, zastosowano czerwone drewno cedrowe.
