Pokój Nauczycielski „Samochodówka Wejherowo” zaprojektowany przez Grzegorza Kłodę z GK Atelier to próba redefinicji tej przestrzeni w tkance szkoły. Punktem wyjścia było odejście od myślenia o niej jako o zapleczu administracyjnym na rzecz stworzenia pełnoprawnego środowiska pracy, regeneracji i relacji. Inspiracją były aktualne kierunki projektowania przestrzeni edukacyjnych i biurowych, takie jak resimercial design, biophilic design, flexible workspaces oraz hospitality-inspired interiors. Wspólnym mianownikiem tych kierunków jest humanizacja przestrzeni pracy, budowanie komfortu psychicznego użytkowników oraz wspieranie nieformalnych interakcji.
Projekt przewrotnie czerpie również z estetyki wakacji, wnętrz dobrych hoteli oraz śródziemnomorskiego klimatu. Ciepła, nasycona kolorystyka, miękkie światło, niedbałe tynki, obecność roślin oraz swobodny charakter aranżacji budują atmosferę oderwania od codzienności i pozwalają użytkownikom choć na chwilę zmienić kontekst pracy. W efekcie powstała przestrzeń, która funkcjonuje jednocześnie jako miejsce pracy, spotkań i odpoczynku, a jej charakter bliższy jest kawiarni, salonowi czy lobby hotelowemu niż tradycyjnemu pokojowi nauczycielskiemu.
Pokój Nauczycielski „Samochodówka Wejherowo”
Inwestor: Powiatowy Zespół Szkół nr 4 im. Jakuba Wejhera, Wejherowo
Główny projektant: Grzegorz Kłoda – GK Atelier
Projektant: Justyna Baran
Wykonanie mebli: Usługi Stolarskie Dawid Bodzioch
Zdjęcia: Wojciech Januszewski, Tutek Media
Pokój Nauczycielski „Samochodówka Wejherowo”
Wnętrze zaprojektowano jako środowisko hybrydowe, które łączy funkcję pracy z możliwością odpoczynku i regeneracji. Miękkie formy, ciepła kolorystyka, nastrojowe oświetlenie oraz obecność zieleni budują atmosferę sprzyjającą wyciszeniu, koncentracji i komfortowi użytkowników. To świadome zastosowanie strategii resimercial, w której elementy charakterystyczne dla wnętrz mieszkalnych przenikają do przestrzeni pracy. Dzięki temu nauczyciele mogą nie tylko efektywnie wykonywać swoje obowiązki, lecz także odpoczywać i prowadzić rozmowy w bardziej naturalnych, sprzyjających warunkach.
Struktura funkcjonalna i logika przestrzeni
Układ funkcjonalny oparto na klarownej, czytelnej kompozycji trzech stref, z wyraźnym centrum:
- Centralna strefa pracy – stanowi główny punkt organizujący całą przestrzeń i skupia codzienną aktywność nauczycieli. Zlokalizowano tu stoły do pracy indywidualnej i zespołowej oraz punkt ksero. Charakter tej strefy jest wyważony, umożliwia koncentrację, a jednocześnie sprzyja bieżącej komunikacji i szybkim konsultacjom.
- Strefa gastro po lewej stronie – pełni przede wszystkim funkcję kulinarną i integracyjną, zachowując jednocześnie swoją odrębność funkcjonalną. Wszystkie trzy strefy działają jako niezależne organizmy, bez kolizji i nadmiernego przenikania. Centralnym elementem jest kuchnia z wyspą i miejscami barowymi obok, która stanowi naturalne miejsce spotkań. Blat barowy wyposażono w ukryte porty do ładowania urządzeń elektronicznych, dzięki czemu może pełnić również funkcję roboczą. Użytkownicy mogą tu przygotowywać i spożywać posiłki, prowadzić rozmowy a także pracować w swobodniejszej atmosferze.
- Strefa chill out po prawej stronie – najbardziej miękka i wyciszona część wnętrza, przeznaczona do regeneracji i nieformalnych spotkań. Tutaj zdecydowano się na sofę, dywan oraz naturalną zieleń, budując atmosferę sprzyjającą wyciszeniu i odpoczynkowi. Centralnym elementem jest duża kanapa z telewizorem zlokalizowanym naprzeciwko, a przy oknie zaprojektowano huśtawkę, która wprowadza element swobody i pozwala na chwilę oderwania od codziennych obowiązków. Układ stref tworzy czytelną gradację od aktywności do wyciszenia, odpowiadając na realne potrzeby użytkowników w ciągu dnia.
Przegroda jako narzędzie organizacji i identyfikacji
Kluczowymi elementami kompozycyjnymi są przepierzenia z lameli o falistym przebiegu, które organizują przestrzeń bez jej zamykania. Lamele zostały skręcone pod kątem, co tworzy subtelną barierę wizualną pomiędzy strefami, zachowując jednocześnie przepływ światła i poczucie otwartości. Dodatkowo, przez strukturę przewleczone zostały okrągłe elementy, które stanowią dodatkową barierę dla oczu. Choć na pierwszy rzut oka jest to proste rozwiązanie, jego realizacja była dużym wyzwaniem wykonawczym. Precyzyjne odwzorowanie geometrii wymagało wysokich kompetencji stolarskich. W realizację zaangażowana była również społeczność szkoły, która wykonała stalowe belki konstrukcyjne służące do montażu ściany lamelowej. To doświadczenie pokazało potencjał modelu współtworzenia przestrzeni i stało się bezpośrednią inspiracją dla kolejnego projektu realizowanego w tej szkole. W projekcie „Odjechanej Biblioteki Samochodówki” wątek ten został rozwinięty w pełni, zakładając szerokie zaangażowanie uczniów, nauczycieli i absolwentów w proces projektowania i wykonawstwa. Ten kierunek, łączący architekturę z edukacją i realnym transferem wiedzy, stał się jednym z kluczowych elementów dalszych działań projektowych.
Materiał i detal jako nośnik idei
Jednym z najbardziej charakterystycznych elementów projektu są blaty w strefie kuchennej wykonane z prawdziwej miedzi. Decyzja o zastosowaniu tego materiału była świadoma i wielowarstwowa. Z jednej strony projektantom zależało na trwałości i funkcjonalności powierzchni roboczej, z drugiej na wprowadzeniu materiału, który będzie „żył” i zmieniał się w czasie. Proces utleniania miedzi powoduje naturalne przeobrażenia jej powierzchni, dzięki czemu blat staje się zapisem użytkowania i upływu czasu. Ten aspekt szczególnie ucieszył nauczyciela chemii, który zadeklarował stałą opiekę nad blatem, traktując go jako swoiste narzędzie dydaktyczne i przykład realnego procesu chemicznego zachodzącego w przestrzeni codziennego użytkowania oraz przede wszystkim dobrą zabawę.
Biophilic design i budowanie dobrostanu
W projekcie istotną rolę odgrywa obecność zieleni oraz naturalnych materiałów. Zielone ściany, rośliny doniczkowe oraz fakturowe wykończenia powierzchni budują środowisko sprzyjające koncentracji i redukcji stresu. To podejście wpisuje się w nurt biophilic design, który zakłada, że kontakt z naturą, nawet w formie pośredniej, ma realny wpływ na dobrostan użytkowników. W przestrzeniach edukacyjnych przekłada się to bezpośrednio na jakość pracy i poziom energii.
Światło i atmosfera
Projekt operuje światłem w sposób warstwowy. Obok oświetlenia ogólnego pojawiają się oprawy dekoracyjne oraz światło akcentujące. Ciepła temperatura barwowa współgra z intensywną, ale kontrolowaną kolorystyką wnętrza. Efektem jest spójne środowisko wizualne, które nie tylko dobrze wygląda, ale przede wszystkim wpływa na samopoczucie użytkowników.
Integracja i relacje
Zastosowanie okrągłych stołów w strefie gastro oraz chillout sprzyja nieformalnym spotkaniom, rozmowom i budowaniu relacji, eliminując poczucie hierarchii i wprowadzając bardziej partnerski charakter interakcji. W centralnej strefie pracy zamiast klasycznych biurek zastosowano stoły robocze, które umożliwiają zarówno pracę indywidualną, jak i współpracę zespołową. Dzięki temu pokój nauczycielski przestaje być miejscem izolacji, a zaczyna funkcjonować jako platforma relacyjna, wspierająca wymianę doświadczeń i budowanie wspólnoty.
Elastyczność i adaptacyjność
Zastosowane rozwiązania meblowe umożliwiają łatwą reorganizację przestrzeni. Układ może być dostosowywany do bieżących potrzeb, od pracy indywidualnej, przez spotkania zespołowe, po wydarzenia wewnętrzne. To podejście odpowiada współczesnym modelom pracy i edukacji, w których przestrzeń nie jest stała, lecz dynamicznie reaguje na zmieniające się scenariusze użytkowania.
Pokój nauczycielski „Samochodówka Wejherowo” to przykład świadomej transformacji przestrzeni zaplecza w środowisko pracy o wysokiej jakości architektonicznej i społecznej. Projekt łączy funkcjonalność z emocjonalnym wymiarem przestrzeni, integruje użytkowników, wspiera ich dobrostan i buduje nową kulturę pracy w środowisku edukacyjnym. Co szczególnie istotne, z perspektywy kilku miesięcy funkcjonowania tej przestrzeni nauczyciele wyraźnie podkreślają jej funkcjonalność, elastyczność oraz pozytywny wpływ na samopoczucie. Ta bezpośrednia informacja zwrotna od użytkowników stanowi niezwykle cenne potwierdzenie przyjętych założeń projektowych i pokazuje, że warto odchodzić od utartych schematów na rzecz odważnych, ale jednocześnie przemyślanych rozwiązań. To model, który pokazuje, że nawet niewielka przestrzeń w strukturze szkoły może stać się katalizatorem realnej zmiany.
