Shunde Yunlu Wetland Museum znajduje się w Parku Mokradeł Yunlu w Shunde, bezpośrednio sąsiadując z ekologiczną wyspą, na której gniazduje 25 000 czapli. Budynek łączy w sobie wieżę obserwacyjną i muzeum mokradeł – jego celem jest podnoszenie świadomości ekologicznej odwiedzających przy jednoczesnym zapewnieniu wyjątkowego doświadczenia obserwacji ptaków. Architekci ze Studio Link-Arc postanowili ukryć budynek za porastającymi teren cedrami. Forma obiektu składa się z czterech betonowych tub, przypominających „obiektywy”, które wychwytują aktywność czapli. Projekt pozwala harmonijnie współistnieć z „rdzennymi mieszkańcami” tego miejsca w postawie pełnej pokory. Patrząc z Wyspy Czapli, budynek „znika” w bujnym subtropikalnym lesie.
Shunde Yunlu Wetland Museum
Lokalizacja: Guangdong, China
Projekt: Studio Link-Arc
Klient: CR Land, Shunde People’s Government of Foshan
Główny architekt: Yichen Lu
Menadżer projektu: Shiyu Guo
Zespół projektowy: Rui Zhou, Jiaqi Zhang, Zhenwei Zhong, Zida Liu, Jingbing Cheng, Luis Ausin, Lingyun Yang, Feng Qi, Jiarui Xu, Xinning Hua, Sarah Kenney, Zishi Li, Isabella Chong
Architekt i inżynier projektu: Shenzhen A+E Design Co., Ltd.
Konstrukcja: Shenzhen WS Engineering Design Consultant Ltd. / Shenzhen A+E Design Co., Ltd.
Ściany kurtynowe: Zheng Xiang Consultant
Architektura krajobrazu: CHANGE
Konsultacje wnętrz: Yu Studio
Oświetlenie: Gradient Lighting Design
Dostawca: Beijing Yihuida Architectural Concrete Engineering Co.,Ltd..
Powierzchnia: 1 800 m2
Zdjęcia: Tian Fangfang, Arch-Exist
Źródło: v2com
Shunde Yunlu Wetland Museum
Idea projektu narodziła się z lasu bambusowego, który 26 lat temu posadził Xian Quanhui, nazywany „Wujkiem Ptakiem”. Gdy do tego miejsca zaczęły licznie przylatywać czaple, postanowił uczynić miejską oazę „rajem czapli”. Dziś władze dystryktu Shunde powiększyły obszar chroniony trzynastokrotnie, współpracując z naukowcami, inżynierami i projektantami przy odtworzeniu systemów wodnych, odnowieniu lasów bambusowych i przekształceniu terenu w Park Mokradeł Yunlu.
Każda z brył tworzących formę budynku została optymalnie obrócona w kierunkach obserwacyjnych, tworząc w przestrzeni całego założenia cztery przesunięte względem siebie „ramy widokowe”. Kolejne kondygnacje skierowane są ku korzeniom, pniom, koronom oraz wierzchołkom drzew. Z różnych wysokości wewnątrz budynku można obserwować kołyszące się cienie drzew i fruwające nad Wyspą Czapli ptaki. W ten sposób tradycyjna perspektywa architektoniczna zostaje rozłożona na rozproszoną, zorientowaną na przyrodę.
Cztery nałożone na siebie bloki podzielono trójkątnym atrium, które łączy wszystkie poziomy i stanowi wspólny „punkt widokowy” dla różnych kierunków obserwacji. Stojąc w nim, można jednocześnie spoglądać w przyrodę przez tuby skierowane w różne strony. Okna na końcach poszczególnych brył przypominają starannie wybrane pejzaże zawieszone w przestrzeni.
Ściany boczne, stropy i płyty każdego bloku współpracują ze sobą, zapewniając właściwe rozłożenie obciążeń konstrukcyjnych. Światło słoneczne przenika przez górne świetliki do wnętrza. Przebywając w budynku, można fizycznie odczuwać przepływ pór roku i zmiany w krajobrazie na przestrzeni kolejnych miesięcy. Aby nie wpływać negatywnie na mokradła, po inwentaryzacji 560 istniejących drzew, architekci precyzyjnie wyznaczyli lokalizację budynku, zmniejszyli powierzchnię zabudowy i obrócili kubaturę każdej kondygnacji. Dzięki temu obiekt zachowuje doskonałe widoki na otoczenie i do obserwacji ptaków przy jednoczesnym zminimalizowaniu konieczności wycinki rodzimych drzew.
Elewacja zewnętrzna wykonana jest z betonu w deskowaniu sosnowym. Drobne usłojenie drewna nadaje elewacji naturalną teksturę współgrającą z otaczającym gęstym lasem. Dach budynku pokryto stawami lotosowymi – ekologiczne elementy wodne osłabiają obecność obiektu na piątej elewacji obiektu.
