Dom Casa Ladera został usytuowany na stromym zboczu z widokiem na jezioro Puyehue w południowym Chile, otoczonym lasem deszczowym porośniętym rodzimymi drzewami hualle. Struktura rezydencji zaprojektowanej przez Estudio Diagonal składa się z dwóch odrębnych brył, które schodkowo podążają za naturalną topografią terenu.
Casa La Ladera
Pracownia: Estudio Diagonal
Architekt: Sebastián Armijo Oyarzún
Lokalizacja: Puyehue, Región de los Lagos, Chile
Powierzchnia: 220 m2
Casa La Ladera
Podczas pracy nad koncepcją domu, działka nie była traktowana jako ograniczenie, lecz jako podstawowy czynnik kształtujący cały projekt. Nachylenie terenu determinuje strategię bryłową, system konstrukcyjny oraz organizację funkcjonalną domu.
Rozczłonkowanie struktury domu ogranicza zakres prac ziemnych, pozwala harmonijnie wpisać budynek w istniejący krajobraz oraz tworzy zróżnicowane poziomy relacji z otoczeniem. Każda z brył pełni określoną funkcję: jedna mieści przestrzenie wspólne i strefę dzienną, druga przeznaczona jest dla prywatnych pomieszczeń mieszkańców. Ich fizyczne rozdzielenie oraz różnica poziomów umożliwiają jednoczesne zamieszkiwanie domu przez trzy pokolenia, zapewniając równowagę między wspólnym życiem a prywatnością każdego z członków rodziny.
Bryła strefy dziennej otwiera się na rozległe widoki na jezioro i otaczający las, tworząc płynną przestrzeń, w której salon, jadalnia i kuchnia funkcjonują jako jedno elastyczne wnętrze. Część prywatna jest natomiast nieco bardziej zagłębiona w zboczu i kadruje bardziej intymne widoki, wzmacniając poczucie schronienia i wyciszenia. Obie części łączy sekwencja przestrzeni komunikacyjnych podkreślająca zmiany poziomów oraz wzmacniająca relację z otoczeniem podczas poruszania się po domu.
Forma budynku nie wynika z autonomicznego gestu projektowego, lecz z logiki samego miejsca. Podążanie za spadkiem terenu pozwala zamieszkiwać zbocze bez narzucania mu obcej struktury. Dom został pomyślany jako element krajobrazu – przenikający się z lasem, widoczny pomiędzy drzewami i zachowujący kameralną skalę mimo rozbudowanego programu funkcjonalnego. Zastosowane materiały wzmacniają tę ideę. Projekt opiera się na powściągliwej estetyce elewacji, odpornej na deszczowy klimat południowego Chile. Kolorystyka i faktury nawiązują do wilgotnego, zielonego otoczenia. Zarówno konstrukcja, jak i okładziny zostały zaprojektowane tak, by starzeć się wraz z krajobrazem, pozwalając upływowi czasu pogłębiać relację pomiędzy architekturą, zboczem i lasem.
