Dom na zboczach Ibizy zaprojektowano jako cienką, zaledwie 15-centymetrową płaszczyznę, która podąża za naturalnym ukształtowaniem terenu. Jej załamania porządkują układ funkcjonalny budynku, tworząc sekwencję przestrzeni otwierających się na morze i otoczenie. Minimalistyczny projekt pracowni Fran Silvestre Arquitectos zaciera granicę między wnętrzem a zewnętrzem, zapewniając mieszkańcom nieustanny kontakt z naturalnym krajobrazem wyspy.
HOUSE IN IBIZA, THE ROCA VIEWS
Lokalizacja: Roca Llisa, Ibiza, Hiszpania
Pracownia: Fran Silvestre Arquitectos
Główni architekci: Fran Silvestre, Olga Martín, Susana León, Carlos Perez
Inwestor i wykonawca: THE VIEWS PROPERTIES S.L.
Architekt techniczny: Antonio López Ruiz
Konstrukcja: Estructuras Singulares, Forest
Powierzchnia: 463 m2
Zdjęcia & Wideo: Jesús Orrico
Minimalistyczny dom na Ibizie
Dom na Ibizie przyjął formę minimalistycznej struktury ukształtowanej z zaledwie 15-centymetromej płaszczyzny, która załamuje się wzdłuż naturalnego nachylenia terenu. Przekrój budynku odzwierciedla program funkcjonalny w postaci sekwencji przestrzeni rozmieszczonych na kolejnych poziomach, zgodnie z istniejącym ukształtowaniem działki. Od poziomu wejścia i garażu komunikacja prowadzi do strefy dziennej, następnie do basenu, a w końcu do pomieszczeń sypialnianych. Każda z tych przestrzeni zajmuje precyzyjnie określone miejsce na zboczu, dzięki czemu dom wpisuje się w naturalną topografię działki.
Załamanie płaszczyzny pozwala również nadać poszczególnym częściom domu odmienne orientacje, tak aby jak najlepiej wykorzystać warunki oferowane przez otoczenie. Dzięki temu wyeksponowane zostają zarówno szerokie widoki, jak i perspektywy boczne. Dom otwiera się na morze, którego tafla ukazuje się pomiędzy wzniesieniami Clot d’en Llaudís i Punta del Puig Negre. Horyzont pozostaje nieustannie obecny w polu widzenia, towarzysząc mieszkańcom w codziennym życiu podczas przemieszczania się przez kolejne przestrzenie.
Architektura według projektantów z hiszpańskiej pracowni to mechanizm pozwalający uchwycić otaczający krajobraz. Cienka płaszczyzna wysuwa się poza obrys wnętrz, tworząc strefy osłonięte przed słońcem oraz przestrzenie pośrednie, w których granica między wnętrzem a zewnętrzem niemal zanika. Dom ma poszerzać pole widzenia i pozwalać doświadczać otoczenia z różnych perspektyw. Obserwowana od dołu bryła ogranicza swoją wizualną obecność, aby nie zaburzać odbioru zbocza. Z perspektywy wnętrza staje się natomiast sekwencją przestrzeni otwierających się na horyzont.
Jeden element, który poprzez załamanie rozwiązuje kwestie konstrukcji, programu funkcjonalnego, ochrony przed słońcem i relacji z ukształtowaniem terenu. To osłonięte miejsce, z którego można obserwować krajobraz, przemieszczać się między kolejnymi przestrzeniami i czerpać przyjemność z obcowania z wyspą.
Zespół projektowy: Andrés Alfaro, María Masià, Pablo Camarasa, Ricardo Candela, Estefania Soriano, Sevak Asatrián, Carlos Lucas, Javi Herrero, Facundo Castro, Anna Alfanjarín, Laura Bueno, Toni Cremades, David Cirocchi, Neus Roso, Nuria Doménech, Andrea Raga, Víctor González, Pepe Llop, Laura Palacio, Claudia Escorcia, Diana Murcia, Alejandra Pla, Daniel Fenollosa, Carlos Ferrer, Andrés Marín, Álvaro Navarro, Diana Chilingaryan, Maria Barberá, Yamiley Marrero, Carlos Peñalver, Mateo Esteban, Elia Arnau, Sandra Sanchís, Llucia Palmer, Mar Llopis, Ana de Pablo, Sara Atienza, Valeria Fernandini, Soraya Ramírez, Javier Verdejo, José María Ibañez, Dalia Alba, Javier Selfa
