Na południowym wybrzeżu São Miguel, w miejscu gdzie ostatnia pusta działka styka się z surowym oceanem, powstał dom, który nie próbuje na siłę być efektowny czy zachwycający. Casa da Rocha Quebrada to bryła z betonu, która z zewnątrz wygląda jak nowa ruina lub ciąg jaskiń wykutych w skale, a wewnątrz zaskakuje ciepłem drewna i precyzyjną prostotą. Zaprojektowany został dla rodziców jednego z założycieli pracowni architektonicznej SO Arquitetura & Design.
Casa da Rocha Quebrada
Lokalizacja: Lagoa, São Miguel, Açores
Architektura i wnętrza: SO Arquitetura & Design
Główny architekt: Bruno Furtado e Gonçalo Blétière Lopes
Wykonawca: Tecnicouto, Lda
Konstrukcja: Teorema Contínuo – Unipessoal Lda
Oświetlenie: TECNIQ
Akustyka: Roberto Aguiar
Instalacje sanitarne: Roberto Aguiar
Ogrzewanie: Roberto Aguiar
Powierzchnia: 315 m2
Zdjęcia: Ivo Tavares Studio
Casa da Rocha Quebrada
Ten dom nie jest ani minimalistyczny, ani brutalistyczny. Jego forma wynika z logicznych założeń, prostego układu funkcjonalnego i klarownej struktury konstrukcyjnej.
– Dom esencjonalny. Tak lubimy go określać. To projekt dla jednego z rodziców założycieli naszej pracowni. Dało nam to dużą swobodę, ale też i nałożyło dużą odpowiedzialność. Szansę na projektowanie bez zbędnego szumu, bez kompromisów, niemal jak zaczynanie od czystej kartki – mówią architekci z biura SO Arquitetura & Design.
Działka – ostatnia pusta parcela na tym odcinku wybrzeża São Miguel – domagała się zdecydowanego i konkretnego projektu. W sąsiedztwie starych zabudowań i surowego krajobrazu atlantyckiego wybrzeża budynek stał się zarazem kompozycyjnym zamknięciem kwartału i naturalnym przedłużeniem skał. Wybór zbrojonego betonu był dla portugalskich architektów oczywisty – to materiał odporny na czas i na sól. Surowy, ale szczery.
Od strony ulicy budynek jawi się jako masywna bryła złożona z pełnych i pustych fragmentów. Otwory okienne i drzwiowe są cofnięte i osłonięte – wnętrze pozostaje niemal niewidoczne. Z zewnątrz dom sprawia wrażenie niemal niegościnnego, nowej ruiny, ciągu jaskiń wykutych w Rocha Quebrada. A jednak te „jaskinie” są w pełni zamieszkalne. Wnętrza domu ociepla drewno, które kontrastuje z chłodem betonu. Program funkcjonalny domu został maksymalnie zredukowany: architekci zaplanowali trzy sypialnie i płynną strefę dzienną, naturalnie wentylowaną i doświetloną przez centralny dziedziniec, który przecina charakterystyczną bryłę. W tym budynku nie ma elementów zbędnych.
Od strony południowej budynek otwiera się na ocean, ale nigdy nie eksponuje się nachalnie. Widok na otaczający krajobraz, towarzyszący mieszkańcom w niemal każdym zakątku budynku, jest subtelnie filtrowany przez konstrukcję. Z naturalnych basenów skalnych naprzeciwko bryła wygląda na cichą i surową – jej klimat buduje kamień, światło i cień.
