Wnętrza domu zaprojektowane przez pracownię Zarysy stanowią współczesny hołd dla modernizmu połowy wieku, nie poprzez dosłowne odtwarzanie form, lecz poprzez uchwycenie jego istoty: otwartości, szczerości materiału i płynnej relacji między architekturą a codziennym życiem. Miękkie i płynne kształty nadaję aranżacji lekkości, natomiast paleta kolorystyczna pozostaje powściągliwa, a jednocześnie wyrazista — ciepłe brązy, przygaszone zielenie i złamane biele tworzą bazę, uzupełnioną subtelnymi, graficznymi kontrastami.
Domestic Guggenheim – Wnętrza domu w Rzeszowie
Projekt: ZARYSY Jan Wadim Sekuła – Pracownia Architektury, Wnętrz i Designu
Powierzchnia: 236 m2
Domestic Guggenheim
Wnętrze emanuje spokojną pewnością — poczuciem, że każda decyzja została podjęta świadomie, bez potrzeby nadmiernego podkreślania jej znaczenia. Od pierwszego kontaktu przestrzeń odbierana jest jako spójna i swobodnie płynąca. Strefy dzienna, jadalniana i kuchenna przenikają się, tworząc jednorodne środowisko, które jest raczej subtelnie definiowane niż wyraźnie podzielone. Duże przeszklenia otwierają wnętrze na ogród, włączając zieleń do doświadczenia przestrzeni — w duchu idei silnie zakorzenionej w modernizmie mid-century.
Kluczową rolę odgrywa materiał. Naturalne drewno o wyraźnym rysunku słojów prowadzone jest konsekwentnie przez ściany i sufity, budując spójną, otulającą strukturę. Jego wyrazistość nie jest tonowana, lecz świadomie eksponowana, wprowadzając rytm i ciepło. Tę ciągłość łagodzą miękkie, zaokrąglone geometrie — łuki, obłe przejścia i rzeźbiarsko modelowane zabudowy — które nadają przestrzeni lekkość i skalę bliższą człowiekowi, nawiązując do organicznych tendencji epoki.
Meble i elementy stałe funkcjonują jako precyzyjnie skomponowane bryły. Monolityczna wyspa kuchenna, miękko wyprofilowany kominek czy zintegrowane siedziska budują czytelną hierarchię. Cięższe formy równoważone są przez lżejsze akcenty — podwieszane oprawy, smukłe detale i świadomie pozostawione „oddechy” przestrzeni.
Oświetlenie pełni podwójną rolę: funkcjonalną i nastrojową. Linearne oprawy i miękko świecące formy przywołują estetykę mid-century, jednocześnie porządkując kompozycję wnętrza.
Zamiast nostalgii, projekt proponuje reinterpretację — przekładając klarowność i optymizm modernizmu połowy wieku na współczesny język przestrzeni mieszkalnej. To wnętrze definiuje równowaga: między precyzją a miękkością, strukturą a komfortem, przeszłością a teraźniejszością.
